J^EDERLA^DSCHE DICHTKLNST IN BELGIE. 13 



Thans nog a inden avv eene Avelluidendheid in dien vooiletterhlanh , 

 gelyk de groote Bilderd\k het heet ; Avy zeggen nog Uef en leed , dih 

 en diin, iceêr en icind, ruer noch vonlt , enz. INiet minder wellui- 

 dendheid evenwel vinden wy in den slotklank , en \an onheugelyke 

 tyden af heeft men zich in het dagelyksch levener van bediend; getui- 

 gen : goed en bloed , Idein maer rein, viacht noch hracht , Wijnijen en 

 Tnjnfjen, zonf noch smout , enz. Al vroeg moeten de dichters den 

 voorletterklank yerlaten en de welluidendheid uitsluitend in den slot- 

 klank doen bestaen hebben; ja, als men op onze spreekAvyzen mag 

 afgaen , dan schynen voorletter- en slotklank wel tweelingen , die 

 elkander geen recht yan eerste geboorte kunnen betyvisten. 



Daer zyn schryvers die hemel en aerde bewogen hebben , om te be- 

 yy-y zen dat de Latynen de eerste uitvinders van het rym zyn ' ; om dat 

 deze, by het vénal hunner letterkunde, zich er van bediend hebben , 

 en dat men by dichters van Augustus eenw eenige rymklanken, bv 

 voordacht of toevallig samengesteld, heeft gevonden. Maer vvat zou 

 my beletten van te geloven dat de vervallende Latynen , door het ver- 

 keer in barbaersche landen, hun oor aen die harhaersche mélodie 

 gevvend hebben ? Men kan ailes verklaren. Zoo schreef De Grave 

 drie boekdeelen , Marin hy berces dat Homeer en Hesiodus Belgen zyn 

 en de Elyzeesche velden in de >ederlanden moeten gezocht vvorden. 

 En de onde raedsheer van den raed van Ylaenderen heeft in meni» 

 gemoed t^A-yfel verwekt. 



Al zeer vroeg dus gebruikten onze voorouders het rym. ^^anneer 

 het echter uitsluitend gebezigd begon te vvorden , is, voor zoo veel ik 

 vveet, nog niet met zekerheid bepaeld. Het zegelied op de overwin- 

 ning, in 881 door koning Lodevvyk III op de IVoordmannen behaeld, 

 is op rym. 



Zoude men kunnen gelooven dat sedert het lied van Hildebrand 

 tôt op Maerlant niets in het nederlandsch geschreven is? Maer^ 



' Men Icze, onder andere, Roquefort, De Fétat de la poésie française dans les XII' et XI II' 

 siècles, pag. 27 et suiv. 



