18 VERHANDELING OVER DE 



eene ■wecmoedige onzekerlieid zweeft. Toen de dichterlyke begoo- 

 cheling Acrdwenen was , toen ook verloor de tael dat bevallige en 

 kraclitige, ofschoon zy nog eenigen tyd CAen zuiver bleef. Doch eer 

 ik verder ga, wil ik eenige woordeu over het dichterleven dier 

 eeuwen zeogen. 



De lettcrkunde yôôr Maerlant was eene zwervende kunst; zy was 

 het schaduwbeeld Aan dcn ridder. In de lange winteravonden zat 

 zy in het slot, aen den hoek van den haerd, den tyd te korten, ver- 

 troostte het maegdelyn en kreeg een' traen voor loon ; of des zomers 

 als ailes op het veld ladite, huppelde zy met de jonkvrouwe. Van 

 slot tôt slot ging zy nieuwe avonturen zoeken en ze daerna met zwier 

 en bevalligheid verhalen. Zy misachtte de steden, en nien zag heur 

 steeds daer waer adelykbloed door de aderen vloeide. Wel cens schonk 

 zy hare gunst aen de aenzienlyksten der onedelen. Het was vooral ten 

 hove dat zy vooikomend onthaeld werd : de vorst overlaedde haer 

 met gunstbewyzen en verbond ze aen zieh ; en niet zelden was hy 

 veel van zynen roem aen haer alleen verschuldigd. 



Was dat zwervend leven niet volkomen in den aert van den tyd? 

 De adeldom was door geheel het land verspreid, en hieldzich op in 

 burchten en sloten. De vorstenzelve hielden maer zeer zelden hun hof 

 in de steden , en waren schier altyd op het een of ander hunner kas- 

 teelen. Wy zien later de dichtkiinst den edeldom naer de steden 

 volgen , en zelfs zich onder de bescherming van den ryk geworden 

 burger stellen. 



De dichter uit den riddertyd heette spre/ier. De belooningen welke 

 hy ontving bestonden in geld, paerden en kleederen, a Dikwyls, 

 zegt Roquefort, deed de heer zyn gewaed af, om het op de schou- 

 ders van den speker, die hem vermaekthad, te hangen; en deze, op 

 zyne beurt, maekte er zich eene eer af hetzelve by groote gelegen- 

 heden te dragen, om den genen, die hem aenhoorde, uittelokken 

 van niet minder mild dan de anderen te wezen ' . )) Hy reisde alleen 



' Poésie franc. , pag. 87. 



