NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 21 



verre gekomen , dat Maerlant zelve te yergeefs te rvapen riep , en 

 zyn werk van deti lande van over see niet ééne ziel kon schokken. 

 De romans bleven nog wel eene geliefkoosde lezing ' ; maer men 

 voud geen geestdrift meer, waeraen het dichterlyk talent zich nog 

 kon verwarmen, Zag nog, van tyd tôt tyd, een ridderroman het 

 licht, het was de stem der onmacht, dat men er in hoorde, of 

 het droevig geklach der weduwvrouwe. 

 Als zoodanig mag Maerlant de vader 



Der dietscer dichter al gader 



genoemd worden , en aldus moeten de woorden van den schryver 

 van den Lehenspiegel worden hegrepen. Zoo spreken wy nog van 

 vader Cats. Maerlant is geenzins onze oudste dichter; maer het is 

 hy, toen de romantieke vorm by ons verouderd begon te worden, 

 die aen de letterkunde de didactieke richting gaf , welke zy sederl 

 tôt aen den tegenwoordigen tyd schier onophoudelyk heeft bewaerd. 

 In zyne jeugd volgde hy nog den algemeenen stroom der heerschende 

 letterkunde, en vertaelde twee romans, den Alexander en Den sfryd 

 van Troyen welke hy nogthans , toen ter tyd , voor ware geschie- 

 denissen aenzag, en alleen later er het valsche van bemcrkte ". 

 Het was in zynen Rymbybel (ten jare 1270) dat hy het eerst 



Hier Triatram ende Lanceloet, 

 Perchevael ende Galehoet, 

 Ghevensde natnen ende ongheboren, 

 Uierof willen de lieden horen. 



MaerlaDt , Let^en van sinCe Francisci/s. 



Mer nu sîldi sonder vursten 

 Gode met mi bidden mede , 

 Dat hi mi doer dese waerhedc, 

 Die ic dichte van siere viet 

 Vergheve, dat ic nii besmet 

 Uebbe in lo^henlike sakeii , 

 Die mi de tichtheit dede inakcn 

 Van der herten ende \an den siniie 

 Ende van der logbenlikct' miniie. 



