22 VERHANDELING OVER DE 



tegen den algemeenen vorm der letterkunde te velde trok. Hy zegt 

 uldaer : 



Nu merci die hier in suit lesen, 



Wat nulscap hier an sal wesen, 



Hier in vindi favele no boerde 



No ghene truffe no faloerde. 



Maer het was later iu hct Leven van sinte Ftanciscus en in den 



Spieghel liistoriael dat hy de geweldigste slagen aen de schilde- 



rende letterkunde gaf. De volgende plaets , uit het eerste dier twee 



werken, is te belangryk, ofschoon wat lang, om niet te worden 



nengehaeld : 



Dese ivereit trect ten ende, 

 Als mi dinct, met groter scande, 

 Na dat ons die aposlel seghet , 

 Daer dit dus in ghescreven leehet : 

 Inden laetsten lide sullea 

 Die licden also verdullen, 

 Datsi sullen hem sehen minnen 

 Ende cl niet soeken danne winnen 

 Ende hem vander waerheit keren 

 Ende boerden ende favelen leren. 

 Nu mcrct aile ende verstaet, 

 Of dus in de werelt niet gaet. 

 Twee dinghen minnen wi aire meesl, 

 Entât leert ons die quade gheest : 

 Dats ons Tleesc ende ons goet, 

 Wel ghecleet ende wel ghescoet , 

 Wel eten, drinken, sochie slapen , 

 Dit minnen leke metten papen , 

 Dus minnen wi ons selvcn dan. 



Cume es hi van mi bckint , 

 Die nu leeft ende waerheit mint. 

 Mer Tristram ende Lanceloet, 

 Perchevael ende Galehoet, 

 Ghevensde namen ende ongheboren , 

 Hier of willen de lieden horen ; 



