NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 23 



Truffe van minnen ende fan slride 



Leest men dor de werelt widc. 



Die ewangelie es ons le swaer , 



Om dat soe recht seit ende waer. 



Merci ecn leken harde clare, 



Wie 80 gherne horen Ivvare, 



Hen mach lichte niel ghescien, 



Men salrc noch doechl an sien : 

 Des radie minen vrienden dan, 

 Dat si de waerbeit vanghen an, 

 Ende laten de boerdcn varen, 

 Want de lijt es nu le waren, 

 Daer die apostel of vor sprac : 

 Tfolc mini favele ende ghemac. 

 Ende om gliell eisl dalmen waecl , 

 Das es domesdach ghenaect. 



Zulk eene krachtige en tôt nog toe op rym ongehoorde tael bracht 

 oneindig toe om de Nederlanders tôt het lezen van meer eriistioe 

 boeken ovcr te halen. Maerlant wilde op eene uitgebreidere schael 

 de hervorming in de letterkunde te weeg brengen, dan door de ge- 

 schiedenis tegen over de fabel te stellen. Hy onderwees zyne landge- 

 nooten in de natueikunde, scbreef over de plicliten van den mensch , 

 ja durfde de tytels van adeldoni elders dan op een perkament zoe- 

 ken, en den geestelyken hunne onmatigheid verwyten. Te dien op- 

 zichte verdient hy voorzeker den eerenaem van Vader, en men is 

 geneigd hem den doodsteek te vergeven, dien hy aen de poezy gaf , 

 wanneer men nadenkt wat een gelukkigen invloed hy op den zede- 

 lyken toestand der Nederlanders heeft uitgeoefend. Hy verbrak den 

 afstand tusschen de gelcerde wereld en het volk, met de beroemdste 

 werken van zynen tyd in de landtale over te brengen. Hy moge dan 

 slechts een vertaler zyn geweest : men kende toen nog de kunst niet, 

 of men achtte het beneden zich, eens anders gedachten in een nieuw 

 kleed te steken. Of misschien was alleen de groote naem des ver- 

 taeldcn scliryvers toereikcnd om den nieuwgezinde aen vervolgingen 

 te ontrekken. Trouwens, het was niet alleen tegen de heerschende 



