NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 23 



ander zou ik opmaken dat Jakob van Maerlant in zyne jeugd ook 

 een dier zwervende sprekers is geweest, die van slot tôt slot gingen, 

 tôt zy in den dienst van eenen der grooten werden opgenomen , en 

 dat hy als zoodanig op een slot van dien naem heeft vertoefd, van 

 waer hy zynen naem zal ontvangen hebben '. Hy kon dus de on- 

 deugden der grooten, zoowel in den geestelyken als wereldlyken 

 stand, van naderby leeren kennen; hy zag het zwakke punt van den 

 adeldom, en de mogelyke middelen, waerdoor het volk zich kon 

 groot maken. Hy zag eenen vorst over zyn vaderlaud regeren, die, 

 zonder de minste zielskracht, al zynen roem stelde in het bezitten 

 van fransche l'omandichters, terwyl hy het bestaen van Vlaenderen 

 in de waegschael stelde. Dat griefde voorzeker Maerlant, en hy 

 spaerde geene gelegenheid om zyne verontwaerdiging bot te vieren. 

 Tegen de fransche dichters viel hy byzonderlyk uit : 



Die scone walsche yalsce poeten, 

 Die meer rimeo dan si weten, 



en zeker niet zonder het doel van zyne landgenooten te willen waer- 

 schuwen tegen den inkankerenden franschen invloed , welke onein- 

 dig gevoed "Werd door de verderfelyke franschdolheid van Guy van 

 Dampierre en het groot getal Leliaerts, die schier den geheelen 

 adeldom uitmaekten. Slaerlant schreef juist in den tyd dat de latere 

 spitsbroeders van Koning en Breidel zich in hunne verstandelyke 

 vermogens ontwikkelden. Schild en Vriend kwam een eeuwige 

 scheidmuer tusschen de twee volkeren stellen. 



Ik herhael het nog eens : heeft 3Iaerlant van den eenen kant den 



' Van Wyn haelt twee plaetsen acn , Merlant of Maerlant geheeten , het eene , thans in den 

 Bricl versmolten , het andere by Maeslricht gelcgen. Hy is gcncigd te gelooven dat onze dichter 

 zich in de eerste plaets ophield , hetgeen ter verkiaring zou strekken hoe Maerlant in bctrekking 

 met Hollanders en Zeeuwen slond. Doch ik zou daertegen kunnen opmerken , dat wellicht 

 Maerlant, in zyne hoedanigheid van spreker, HoUand en Zeeland bezocht heeft, gelyk Van Wyn 

 zelve (Jvondst. , I , bl. 339 en 340) daervan verscheiden voorbeelden aenhaelt. Ook in zyne hoe- 

 danigheid van greOier eener stad zoo als Damme , kon by niet missen van by Hollanders en Zeeu- 

 wen bekcnd te wezen. 



Toa. XIV. 4 



