NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 29 



uitdrukkingen ; en wie weet of niet menige het er op toelegde om 

 zooveel mogelyk de tael te yerbasteren en de Nederlanders ongevoelig 

 aen het juk der Yreemden te gewennen ? 



In die tyden ook geraekte in Vlaenderen de letterkunde in den 

 ongelukkigsten toestand. Maerlant liadby vermogende inwoners aen- 

 moediging gevonden; maer na zyne dood trokken de oorlogen en 

 burgertwisten elkeen van de kunsten en wetenschappen af , zoo zeer 

 dat zyne werken zelve zeer zeldzaem te yerkrygen waren. Het ont- 

 bvak wel niet aen dicbters , en in evenredigheid der spanning was 

 zelfs de poezy stout en krachtig ; doch slechts by stukjes , en 

 schier geen enkel werk meer van uitgebreidheid zag er het daglicht. 

 Het was in tegendeel Braband dat voortdurend de zanggodinnen 

 onder zyne bescherming nam. Jan I had reeds het voorbeeld van 

 nationael gevoel gegeven , met in de moedertael zyne zangrige stem 

 te doen klinken. Jan III , die waerschynlyk ook de nederlandsche 

 lier bespeelde , was een voorname begunstiger der letteren. Hy stond 

 de geleerden voor en moedigde hen aen. De schryver van den Leken- 

 sjjiegel vooral genoot in hooge mate des vorsten gunst. Doch ook 

 daer drong de kanker der bastaerdy in , en de Brabantsche Veestefi 

 toonen dat men er ruim zoo veel als in Vlaenderen van uitheemsche 

 woorden zich wist te bedienen. 



\\y zien dus de fransche invloed zich van onze letterkunde mees- 

 ter maken ; doch vroeger hadden wy reeds den vorm aengenomen. 

 De fransche dichtkunst was op onze grenzen geboren , en onwille- 

 keurig was een en ander overgenomen. Het oude vaderland was nog- 

 thans niet vergeten , en het noordsche leefde nog , zelfs in den vorm , 

 voort. Het lied van Hildebrand en het Niebelungen lied zyn getui- 

 gen dat onze voorouders zich hunner vaderen herinnerden, en dat zy 

 trotsch waren van de noordsche helden af te stammen. De handels- 

 betrekkingen tusschen onze voornaemste koopsteden en Duitschland 

 onderhielden den onderlinçen band en lokten menisen minnezançer 



et o o 



naer deze zyde van den Rhyn. Het is voornamelyk in het lied dat 

 de onderlinge betrckking met het hooger Duitschland klacrblyke- 



