NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 31 



In de romans, sproken, rymkronyken en tooneelstukken zyn de 

 verzen van zeven, acht of negen lettergrepen ; de Bere Wislau , als 

 ouder zynde, maekt éditer eene uitzondering. De rymen volgen er 

 zicli geregeld in op, hetgeen de franschen rimes plates noemen. 

 Ze zyn ongeregeld kort of lang. By voorbeeld uit Floris en Blance- 

 floer : 



Nu hoort na mi ! ic sal beghinneii 



Ene BTenlure tellen van rainnen , 



Die den dorpcren no den doien 



Niet beslaet, dat sise boren , 



of uit Maerlant's Spieghel historiael : 



Doe enen anderen , in wel rade, 



Als du wils dat hi di dade. 



Dat een niet en kan een ander weet. 



Volgens Roquefort ' zou le reclus de Maliens, die omtrent 1 160 

 stierf , het eerst de doormengde rymen in Frankryk ingevoerd heb- 

 ben. Zyn vertaler gebruikt dezelfde maet : 



Ghenadech God , helpt mijns ; gonade ! 

 Want langen lijd hebdi mi stade 

 Verleent te doene, dat si bequame; 

 Dats, dat ic soude blameren tquade; 

 Want die prophète uut uwen rade 

 Verdoemt den vrecken , om de blâme 

 Dat hi tgraen sluut na entame 

 Vore hem, die bidt in uwen name; 

 Want dit steet in den heiligen blade : 

 Tgreyn te reiken uut minen licbame , 

 Op dat menre nutscap af nanie , 

 Onlpluct voert, al eest te spade -. 



Deze en dergelyke doormengde rymen werden veel gebruikt. Maer- 

 lant was er een groot liefhebber van. 



' Poés. franc., pajj. 69. 



- riclgisch Muséum, I, bl. 34S. 



