32 VERHANDELING OVER DE 



Roquefort meent ook dat de gekruiste verzen ons van de trouba- 

 dours zyn overgebracht. In de nederlandsche gedichten maekte men 

 niet meer eenige onderscheid tusschen lange en korte verzen als in 

 de fiansche. Soms wisselt een kort met een lang af ; soms zyn ze aile 

 vier kort, soms aile vier lang, by voorbeeld in het gedicht Van der 

 feesten ' : 



T'eenre feesten was ic ghebeden , 



Daer ic Trouwen vele \anl, 



Hovesch , cuusc , vau sconen seden , 



Sere behaghel ende achemanl. 



Soe vêle sach ic ende sochte , 

 Al op die vrouwen haren tare , 

 Dat ic sach ene die mi dochle 

 Der mijnre gelijc oppenbare. 



Aise die tafelen op ghedaen 



Waren ende daer geten was, 



Narn si rai bi der hant saen, 



Ende dede mi neven baer sitten in 't gras 



De onmiddelyk op elkander rymende verzen zyn dus de oudste. 

 De volgende wyze van rymen moet ook van later dagteekenen : 



Eens nachts in den winter tide , 

 Als over aile de werelt wide , 

 Aile dinc es van raslen blide, 

 Quam mi te voren van enen stride. 



In minen slape daer ic lach , 



In visioene dat ic sach , 



Een liele die groet handgeslach 



Maecte ende riep die : « vvi ! o wach ! 



Theophilus, enz., uitgegeven door Ph. Blommaert, bl. 69. 

 Jbtd., bl. b7. 



