34 VERHANDELIÎSG OVER DE 



R03IANS. 



Yan overlang heeft men de riddergedichten der middeleeuwen 

 tôt drie cirkels gebi'acht. De eerste cirkel bestaet uit de overleve- 

 rinoen wegens de gotische, frankische en boiirgondische helden, 

 van de tyden der groote volksverhuizing. Karel de Groote was het 

 ondeiwerp van den tweeden , koning Arthur en de riddcrs van de 

 tafel rond van den derden. Men bezat daerenboven nog romans die 

 tôt geene van deze drie groote verdeelingen gebracht kunnen wor- 

 den , en tôt de gewyde en ongewyde geschiedenis of tôt de latere 

 landshistorie behooren. 



Het was tôt op den tegenwoordigen tyd onzeker gebleven of wy 

 wel in onze tael, gelyk men ze ten tyde van Maerlant schreef , een 

 ffedicht bezeten hadden tôt den eersten cirkel beboorende. Het was 

 nogthans niet te veronderstellen dat de Nederlanders , die zoo veel , 

 wat tôt de noordsche godenleer bettrekking heeft , behouden had- 

 den , de noordsche helden zouden hebben vergeten. En ofschoon 

 onze voorouders door de staetkunde en de ligging des lands noodwen- 

 diglyk met Frankryk in betrekking stonden, stierf de noordsche 

 gecst by hen niet uit, en bleven zy , langs den zedelyken kant ten 

 minste, aen het onde vaderland verbonden. Hebben wy niet reeds 

 gezien dat nog in het niidden der zestiende eeuw het lied van Hil- 

 debrand ook by ons bekend gebleven was? Van de volksoverleve- 

 ringon zal ik niet gewagen ; maer ik kan te dezer gelegenheid niet 

 nalaten den wensch te uiten, dat cens eene vaderlandsche hand 

 dezelve trachte te verzamelen. 



In het jaer 1830 vond de duitsche professer Mone, in het bekende 

 handschrift van Van Hulthem , het gedicht Ber vier heren wenschen, 

 waerin vier helden van het Niebelungen lied sprekende voorkomen. 

 Maerlant gewaegt van dat heldendicht of lied wanneer hy spreekt van 



Etlels orloghe van den Hunen. 



