NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 35 



Een ander duitsche professor, dé heer Hoffmann von Fallersle- 

 ben ', Yestigde de aendacht der geleerderi op deze plaets. Ilet toeval 

 bracht een fragment der Niebelungen, in het nederlandsch geschre- 

 ven, in de handen van professor Serrure, toen ten tyde archivarius 

 voor Oost-Vlaenderen. Dat fragment, op perkament geschreven, be- 

 vat slechts 72 yerzen , en langs den eenen kant zyn de eerste letters 

 van elken regel verdwenen. Wat elken oprechten Nederlander het 

 verlies van dat heldendicht nog meer moet doen betrenren, is, dat 

 de ontdekte verzen in het geheel niet voor den hoogduitschen tekst 

 wyken moeten ; zonder dat ik evenwel daeruit wil opmaken dat het 

 Niebelungen lied aen dezen kant van den Rhyn thuis behoort. Mis- 

 schien zuUen wel eens andere fragmenten zidk eene belangryke 

 kwestie meerder licht kunnen byzetten. Schlegel, na over den ver- 

 moedelyken schryver en deszelfs verblyfplaets gesproken te hcbben, 

 voegt er het volgende by : a Welke ook de waerschynlykheden of 

 gissingen mogen zyn , vvaeraen men den voorkeur wil geven , altyd 

 is het wel zeker dat hët {Niebelungen lied) , in deszelfs tegenwoor- 

 dige vorm en samenstelling , onmogelyk het toevallig uitwerksel 

 zou zyn van de vereeniging van verschillende overleveringen. Het 

 œoet in tegendeel het weik van éénen mensch wezen , en nog wel 

 van den grootsten meester der eeuw ; mits het , wegens deszelfs uit- 

 muntendheid ten aenzien van de tael , de voordracht, van den geest 

 en de schikking, eene byzondere en zelfs eenige plaets bekleedt 

 onder al de werken van denzelfden aert en inhoud , welke in die 

 eeuw zyn voortgebracht. 



)) Dat werk is, niet alleen ten opzichte der tael, het merkwaerdig- 

 ste zyner eeuw , maer deszelfs plan is zeer regelmatig. Het gedicht 

 eindigt op eene byna dramatische wyze ; het is in zes boeken ver- 

 deeld, welke zich in verschillende fragmenten en kleine snydingen 

 onderdeelen, volgens dat deze voor den zang bestemd waren. De 

 dichter moet zich stiptelyk aen de aloude bronnen , waeruit hy put- 



' Horœ Ucigicœ , pars I, pag. -58. 



