NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 45 



Ora haren name ^vart hi so tfo 



Id sieie herlen, dat hem dochle so, 



Oft hi ware iiit paradijs. 



« Vrouwe, seit hi, niet broeder maer amijs. » 



Doe heni dit woort was onlfloghen , 



« Vrouwe, seit hi, ic hebbe ghcloghen : 



Wi hcbben enen vader ende ene moeder, 



Si es mijn suster ende ic haer broeder. » 



Dus began hi in sine taie werren. 



En Blancefloer, in haer voile geluk , kon nauwelyks gelooven dat 

 Floris naest haer zat : 



V. 3117 « Floris, seit si , sidi dan dit, 



Die weder nu sprect ende neven rai sit ? 



Ic sie wel ende kinnc dat ghijt sijt , 



Die Tan mi nam uw vader dor nijt , 



Ende 1er Montorien sende ter scole. 



Ic soude u houden harde in dole 



Ende over harde onvroet, 



Ghcloofdi, dat iet was in minen raoet 



Dan rouwe onde seer nacht ende dach . 



Siut dat ic u niet en sach. 



Mi wondert harde in minen sinne, 



Bi welker list ghi sijt comen hier inné , 



le waent al bi gokclien es. 



Nu -vruchlic ende ben in twivele des, 



Dat Floris niet es die bi mi sit. 



Wat seggic? ic kenne wel, hi es dit. » 



De wisselvalligheden van de fortuin be.schryft hy niet onaerdig. 



V. 3172 Haer wiel loopt al omirent ; 



Dat nu es boven , es schiere onder. 



Van haer moocbdi horen wonder. 



Van hare naturen , van hare scdeu. 



Als si wel gheweest heeft mede 



Dcn man, ende hceflcn gebracht so hoghe 



Bi haren wiile, bi haren ghedoghe , 



