NEDERLANDSCHE DICnTKU>'ST IN BELGIE. 71 



kronykschryvers geheele brokken uit malkandei* ziet overnemen? 

 Dewyl Blommaert De horchcjravinne van Vergi thans uitgeeft, kan 

 men recds eene vergelyking makcn. Zie hier, tôt proevc, eene niet 

 onaerdige plaets, waerin de schryver het liefdesgevoel by de voor- 

 naemste volkeren onderling vergelykl : 



Dese goede minneis waeï becant 



Onder den gocden in Duulsce laiit , 



Mer Lombart , Engelscc cnde Wael 



Veistaen hem sclden sulkcr lacl ; 



Haer landcn hcbben ccn andcr wel i 



Dan nus die miniie heefi gheset ; 



Doch moghen daer wel sommighe sijn , 



Die van berlen sijn so fijn , 



Dat sij wael die doghet inerken 



Ende na ghercclile liefde werken, 



Mer oïcr bcrch en sijn sij niet, 



Sij soeken ihoen al bijden sliel. 



Lullel doecht of reinicheil, 



Lullcl Iru of stcdicheit 



Ende lullel waerhcit suldi vinden 



Onder der Italianen kinden. 



Die vrouwen sijn daer gocderlieren , 



Sedich , simpel ende devoet , 



Mer reinicheit is daer al doet. 



I ; lilisliof" -l'iiini'.b ,1'iî 89 oa>. onyii 



■ ■■^' "W' ■^■'- •■■ ■■■ ■■■■> f!ji^ vnd 



FABELEN. '''^'' 



De waerheid en loil niet allyd gezecjd zyn,'\s zoo oud als de tael 

 zelve. Ook gcbruikten onze ouden vcelal de fabel om de ondeugden, 

 die in aile standen hàcr \erderfelyk venyn rondspuwen, te gispen. 

 Reinae?'t de Vos is niet dan eene faljel, maer met ecnen epischen 

 vorm bekleed. Ily stact tôt de cigenlyke fabel als de roman tôt de 



