NEDERLANDSCIIE DICHTKUXST m BELGIE. 73 



Hi belnefJem giflen groet 

 " Diene holpe uler noet. 



Met langhen halse quam daer een 

 Crâne , die liera trac ule dat been. 

 Als die wolf al was ghenesen , 

 Wilde die crâne ghcpaijt wesen. 

 Doe seide die wolf : hi es wel onvroet 

 Mijn hère die crâne , die om Igoet 

 Niet en penst , dat men hem doel. 

 Hi pensder omme, wer hi vroel. 

 Hi slac sijn hoeft in minen monl , 

 le lielen kcren al ghesont. 

 Hoerl hier >Yonder soele liede, 

 Nochlan wil hijs hebben miede. 

 Souder emmer miede sijn 

 Met meeren rechte wer si mijn. 

 Dus mach hi liTinnen die doet 

 ^ Den quaden ère ende goet. 



De versificatie is met veel gemak behandeld, en in ailes de eeuw 

 van 3Iaerlant waerdig. 



In het meergemeld Codex yan Van Hulthem vindt men tien fa- 

 belen , waervan het grootste gedeelte allezins de blyken draegt van 

 oorspronglyk in het nederlandsch te zyn opgesteld. Ik zai er hier 

 geene aenhalen, om dat ze aile eenigzins lang zyn. Onder een derzelve 

 {yan den eenhoren) teekent zich de schryver Lodewyk : 



Dit es de bede van Lodewike. 



Wie is deze Lodewyk? Yan Velthem? Althans is er uit dien tyd 

 geen ander schryver, met dezen voornacm, tôt nog toe bekend. Ook 

 meen ik dat ze aile tien van deuzelfden dichter zyn. Eéu styl, ééne 

 voordracht; zelfs derzelver lengte zou, des noods, voor dit gevoelen 

 pleiten. 



Ton. XIV. 10 



