82 VERHAj\DELING OVER DE 



ning lucht te geycn, om den geest op te wekken. Gacn de helden 

 naer den stryd , het is by niiddel van het lied dat zy elkander aen- 

 wakkeren, dat de dapperheid der \ersUagene spitsbioeders , zoo wel 

 als de schaudelyke \ lucht des vyands, wordt bezongen. Ileeft een volk 

 zich over zyne dwingelanden te wreken, het is door gczang dat het 

 zyne verontwaerdiging zal bot vieren. Is het niet door het lied, dat 

 men onwillckeurig zynen arbeid, als het ware, zoekt te verlichten, 

 zyne zovgen te verdryven? Ook zyn aile natien, byzonderlyk v6ôr het 

 uitviuden der boekdrukkunst, ryk aen liederen geweest; en de ne- 

 derlandsche , die zoo zangrige volkeren , hebben zeker daeraen geene 

 uitzondering gemaekt. Sederteenige jaren, dat men by ons te lande 

 op dit punt zyne aendacht is beginnen te vestigen , ziet men dat onze 

 vooronders zeer ryk aen liederen moeten zyn geweest. Editer hebben 

 wy van dezelve byna niets meer overgeërfd, hetgeen aen de gods- 

 dienstige strekking, welke in het begin der zestiende eeuw zich van 

 aile gemoedcren meester maekte , moet worden toegeschreven. Ge- 

 lukkiglyk hebben nog de schryvers der geestelyke liederen (en hier 

 komen vooral de Soutetiiedekens in aenmerking) ons de namen en 

 het muzyk dier oudere volkszangen behouden. Edoch ailes is in 

 die algemeeue omwenteling niet verloren gegaen, en thans nog 

 hoort men by de fricsche en zeeuwsche boeren , in het land van 

 Waes, in de Kempen, ja zelfs aen de fransche grenzen, meer dan één 

 oud liedjen aenheffen. In de Kempen byzonder, alwaer, volgens allen 

 die er vertoefd hebben , het volk , zoo ten opzichte van zeden als van 

 tael, het minst verbasterd is, hoort men nog dagelyks de oude liede- 

 deren Ik zaq Cecilia komen, Van den heere van Halewyn, Van den 

 heere iian Bruijn-Kasleele , enz. In Braband is het de gewoonte dat 

 de dieustboden in de week van Sinte-Pieler verhuizen; by welke gele- 

 genheid men een' wagen met bloemen siert , waerop de vryers hunne 

 gelieven , onder het zingen van het Naer Oosterland tvil ik varen , 

 naer hare nieuwe woon overbrençen. 



Het zyn de gebroeders Grimm, in Duitschland, die het cerst de aen- 

 dacht Yoor onze oude gezaugen opgewekt hebben, met uit een blaeuw- 



