'90 VERHANDELING OVER DE 



den tegenwoordigen tyd , zcg ik , maekt het vermoeden allerwaer- 

 schynlykst dat verscheide toen reeds oud waren ; te meer, dewyl het 

 duidelyk in een der oudste liedjesboekskes gezegd wordt. Het is gety- 

 teld : Een schoon liedekens boeck in den welchen ghij in vinden suit 

 veelderhande liedeLens. Oude en nyeuwe ont droefheijt ende mélan- 

 colie te verdrijuen. Ântwerpen, 1544. De volgende sage draegt dui- 

 delyk aile teekens van hoogen ouderdom : 



De Juger uit Grieken ' . 



1. 

 Daer ging een jager uit jagen 

 Zoo ver al in 't woiiil , 

 Hy Tond daer niet le jagen 

 Als een gebonden man oud. 



2. 



Jager, zeidhy, jager, 



In 't bosch daer wandelt een wyf , 



Komt zy jou in 't gemoele, 



'T zal kosten jouw jongher lyf. — 



3. 



Zou ik Toor een wyf vreezen? 

 Ik Trees nog voor geen man. — 

 Eer hy dat woord len halven had , 

 Doe kwam er dat booze wyf an. 



4. 

 Zy nam hem by de armen 

 En 't paerdjen al by den looni , 

 En klom er meô den berg op, 

 Die zcvenlig mylcn was hoog. 



5. 

 De bergen waren hooge 

 En de dalen die lagen zoo diep, 

 Daer lagen ei' twee gezoden , 

 Den derden lei aen een spit. 



' Ik vermeen ergens gelezcn te liebben , dat de noordscbe volkcren wcleens aen de Russen 

 den naem van Grieken gaven , welligt cm de grieksche godsdienst door deze beleden. De Jager 

 uit Grieken kon vvel oorspronglyk eene deensuhe sage zyn. 



