100 VERHAJy^DELlNG OVER DE 



een woud, alwaer eenjagende ridderhaer ontmoet, op haer verliefd 

 wordt, en haer in zyn kasteel leidt. Ondertusschen is Lanseloet's 

 minnebrand nog hevigcr aen het blaken geraekt, en ondanks zyne 

 moeder en aile zyne magen, zendt hy Reinout, zynen getrouwcn die- 

 naer, uit ter ontdekking van Sanderyn. Reinout vindt haer, maer zy 

 is reeds des ridders echtgenoote. Op de stelllge tyding daervan sterft 

 Lanseloet. 



Wat my by het lezen dier middeleeuwsche tooneelstukken getrof- 

 fen heeft , is derzelvcr volkomene oyereenkomst met de tooneel- 

 stukken der hedendaegsche zoogenaemde romantische school. Het 

 lydt geen twyfel , of de laetste heeft hare ware modellen by de schry- 

 vers der twaelfde en dertiende eeuwen gevonden. Dezelfde afschrik 

 voor eenheid van plaets en tyd , dezelfde verscheui'ende tooneelen , 

 dezelfde zedeloosheid. Esmoreit eindigt met het ophangen op het 

 tooneel van een der personaedjes ; in Lanseloet wordt Sanderyn byna 

 voor het oog der aenschouwers door haren minnaer onteerd. 



Onaengezien deze wyze van behandelen , die waerschynlyk de be- 

 grippen van den tyd gevolgd zal hebben , gelyk wy thans in Frank- 

 ryk zien , zyn deze stukken in het geheel niet van verdiensten 

 ontbloot. Het doel van den schryver is altyd duidelyk te vatten : in 

 Den heriog van Brunswyk , 't is het gevoel van dien geheimzinnigen 

 band , waeraen geliefden zoo gaern gelooven; 't is het gevoel van sym- 

 pathie dat over geheel het stuk zweeft ; in Lanseloet zegepraelt de 

 gelrouwheid over aile vernederingen. De meeste karakters zyn goed 

 geschetst en volgehouden; het belang klimt gedurig, en de ontkno- 

 ping is treffend. Gelyk de meeste voortbrengselen van dien tyd édi- 

 ter, zyn deze stukken somtyds door vervelende herhalingen ontsierd, 

 waervan , onder andere , De hertog van Brunswyh de grootste blyken 

 geeft. 



Het allegorisch spel Van den winterende den somer verbeeldt eenen 

 twist tusschen die twee jaergetyden over hun byzonder vermogen. 

 Verscheide personaedjes, Loiaert (luiaert), Moiaert, Clappaert, enz., 

 trekken party voor den eenen of anderen ; het geschil moet bekampt 



