NEDERLANDSCHE DICHTKU?yST IN BELGIE. 101 



worden; Moiaertioopt naer Venus, die de zaek in der minne veref- 

 fent. 



Dit laetste stuk zou, volgens Serrure, wellicht eene navolging ait 

 het fransch zyn; maer Willems heeft vôôr zyne copy de volgende aen- 

 teekening geplaetst : « Milo , een benedicter monnik te S'-Âmans , 

 in Vlaenderen (stierf 872), schreef een stryd Van de lente met den 

 winter, te vinden in Oudini scripta ecclesiasfica , t. II, pag. 326. » 

 Vermoedelyk is ons abelspel een later afschrift Yan Milo's werk. 



De boerden hadden dezelfde strekking , Avelke nu blyspelen en 

 romans hebben, namelyk de huisselyke zeden zoo nackt mogelyk 

 Yoortestellen en te gispen. Als deze, welke ons zyn overgebleven , 

 getroinv naer de natuer geschetst zyn , hebl^en wy ons niet zeer over 

 de eenvoudigheid onzer voorouders te beroemen : de losheid van 

 zeden was er aen het orde van den dag. Ergens legt men in den 

 mond eener moeder : 



Mijn dochler en es maecht te voren 

 V jaer na dal si was geboren. 

 Dal deric wel ten hciligen sweren. 



En die verzekering wordt nog wel aen den wantrouvvenden nian 

 gedaen. De meeste dier boerden loopen over de onheilen van den 

 huwelyken staet. Goede nians en booze wyven : zie daer het thema 

 derzelve. Een voorbeeld dier goede mans ziet voor zyne oogen de 

 ontrouvv zyner egade, en laet zich door den huisvriend wysmaken 

 dat hy alven en alvinnen gezien heeft. Niet aile echter loopen over 

 hetzelfde ondervverp : een vertoont een huishouden, vvaervan de man 

 ailes in de kroeg verteert ; een ander eene gewaende tooveres. Byna 

 aile eindigen met eene vechtparty. 



Eene belangryke vraeg doet zich hier op. Hoedanig was, in die 

 tyden, de inrichtig van het tooneel ? Ailes wat wy zeker weten, is 

 dat de bovengenoemde tooneelstukken niet onder den blooten hemel , 

 maer in het bovenste gedeelte van een huis gespceld werden : ook in 

 eene gravelyke rekening van het jaer 1 399, by Yan Wyn aengehaeld, 



