NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 103 



lykdienst van César met een kriiis, gewyd water en monnikken te 

 doen, en over de verslagene Trojanen, gelyk wy reeds opgemerkt 

 hebben, de profu7idis te zingen, zullen ook niet naeuw op de uit- 

 rustiug van ecnen held hebben gezien. 



Willem van Wadington meldt ook dat de spelers hunne aenge- 

 zicbten vervalschten. Gcscliiedde dit by middel van momaengezich- 

 ten of van blanketsel? Ook hieromtrent laten de schryvers van dien 

 tyd ons in het onzekere. 



GESCHIEDEIVIS. 



Wy hebben vroeger gezien hoe hevig Maerlant tegen het roman- 

 schryven uitviel. Hy stelde er de geschiedenis tegen over, maer ont- 

 bloot van aile dichterlyk gewaed , en alleen door het rym van de 

 proza onderscheiden. In 1283 begon hy zyn Spieghel historiael te 

 vertalen uit het latyn van Vincentiiis Bellovaccncis (de Bavai). Het 

 is eene soort van algemeene geschiedenis, welke hy, ondanks zynen 

 y ver, niet verder dan tôt op de dood van Fredcrik V (1225) schynt 

 te hebben afgewerkt. Maerlant was van zin geweest de kronyk tôt 

 op den tyd van Rudolf I (1273) voort te zetten. Het eenig, doch 

 onvolledig, handschrift behoort toe aen het nederlandsch Instituet, 

 waervan de tweede klasse reeds drie boekdeelen heeft doen ver- 

 schynen, onder den tytel van Spiefjel historiael, of Rymkronyh 

 van Jacob van Maerlant, met aanteekingen door J. A. Clignett en 

 J. Steenwinkel, !« en Ile deel; te Leyden, 1784-1785, in-8''o. Later 

 is een derde decl verschenen, met aanteekenimjen van J. Steenwin- 

 kel, uitgcgeven door de tweede klasse van het hollandsch Instituut • 

 Amsterdam, 1812. Van dit derde deel zyn de voorreden en de tus- 

 schenhaeksche aenteekeningen van Bilderdyk. Het geheele werk 



