108 YEUHA?sDELING OVER DE 



Ende ic van nicmanl boude mere 

 Dan Tan Gode, onsen Heie ; 

 Ten ware dal io die strate hilde 

 Te leene van den kciscr milde, 

 Tusschen Brussele ende Griniberghe. 

 Scgt hem dit sonder verherghcn; 

 Dies biddic u in goeder Irouvven. 



De reden, -waerop liy zich steunde, was dat noch zyn vader noch 

 zyn grootvader aen iemand hulde bcwezen hadden. De keizer zelf 

 wordt lot scheidsman ingeroepen, die den hertog voor raed geeft, 

 indien het wezenlyk zoo is gelyk Arnold voorgeeft, van maer in goede 

 gebuerschap te leven ; doch wilde hy oorlogen , hy zou hem ridders 

 zenden , al hield hy zelf geen man meer over. 



Godevaert was inwendig verbolgen. Hy hield zich nogthans eeni- 

 gen tyd stil; eindelyk liet hy eenige grimbergsche kooplieden gevan- 

 gen nemen, Yoorgevende dat zy geroofd hadden. Op het vernemen 

 dezer mare , zond Arnold eenen bode aen den hertog , cm de losla- 

 ting zyner onderdanen te eisschen, met bedreiging yan anders gely- 

 kelyk te handelen met knechten , heeren ende papen (cnapeti?). De 

 hertog spottede met die bedreigingen. Arnold liet zyne twee zonen, 

 Wouter Berlhout en Geraert Draeckenbaert , 



Na sijnen oudcn vncdre vpaert 

 Die also hicl bi namcn, 



in 's hertogs land vallen. Aen beide kanten kwam aen moord en 

 roof en brand geen einde , zoo dat ten laetste tusschen Grimberge en 

 Brussel ailes kael was geworden , en die twee vyandelyke plaetsen 

 over schier niets dan onmetelyke heiden het gebied voerden. Echter 

 was nog nooit een veldslag geleverd , schoon menig dapper stuk was 

 bedreven. Die onderlinge vernieling duerde jaren lang, tôt de hertog 

 plotselings overleed, na dat hy op zynen vyand veel land veroverd 

 en bezet had. Zyn zoon, ook Godevaert geheeten , was den vader 

 niet waerdig ; hy verloor ailes wat deze gewonnen had ; zclfs deed 



