NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 113 



al het belang op de Berthouden weten te brengen : men wenscht hun 

 de zege toe, ofschoon tegenover hen een vierjarige Yorst aen eenen 

 boom hangt te schommelen , en het is ter naetiwernood dat hy dat 

 zoo dramatisch voorval aenraekt. De twee vorige hertogen stelt hy 

 altyd in eene ongunstige schaduw. Hy laet in tegendeel geene gele- 

 genheid voorby gaen de heeren van Grimberge te verhemelen. Ze zyn 

 overal de dapperste der dapperen. De gryze Arnold rydt niet alleen 

 aen de spits der zynen ; maer hy durft hen eene boogsclieut ver voor- 

 uit draven , om den vyand te gaen aenvallen : 



Vs. 8902 Ende her Aernoult , als men mi leert, 

 Liet lopen het ors al vor sijn rôle 

 Mecr dan ene boghe scote, 

 Den scilt vor sijne borst ghetogen, 

 Het sperre in de hant. 



Hy bezat eene buitengewone sterkte , schoon hy wel eens eenen 

 vyand tegenkwam , die voor hem niet moest onderdoen : 



Vs. 8932 Daer na quamen si met ghewoude, 

 Met helm , scilde ende met lichame , 

 So \rcselic beide te samen, 

 Dat die orsen daer si oppe salen 

 Borsten , ende >ielen op der slraten 

 Malien heren aile slene doot, 

 Ende de heren beide uut scoot 

 Tbloet ten neuse ende ten monde. 



Wanneer hy daerentegen met zyne twee zonen op een bedreigd punt 



toesnelde : 



Vs. 9764 Die andere -vloen van hen tsamen 

 Als spreuwen Tor die sperrewaert. 



Ook zyne leenmannen en bondgenoten gaven Berthout niet toe in 

 vroomheid ; getuigen Breda , Aert van Oyenbrugge en andere. 



Meer dan aen Yan Heelii moet men den schryver zyne langdradig- 

 heid verwyten. De beslissende veldslag vooral, die niet min dan in 

 ToM. XIV. 15 



