NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 11.1 



van Maerlant's werk onder het oog gehad en in zyne kronyk zou in- 

 gelascht hebben. « Hy heeft anders de zes eerste partyen uit latynsche 

 ■werken getrokken, of datgene er in geboekt wat rondom hem ge- 

 beurde. Zoo was hy in den Sporenslag tegenwoordig. De twee laetste 

 partyen zyn insgelyks uit het latyn vertaeld. 



Gelyk het grootste gedeelte zyner tydgenoten, zoo gaf de schryver 

 geloof aen het wonderbarige ; hy was e\ enwel , in het \erhalen van 

 hetgeen hy gezien of gehoord had, zoo oprecht als iemand. Hy zegt 

 ergens : 



Deen rijml cort, dandcr lanc, 



Om met loiUfane lier hcren danc. 



Maer ic wil dichlcii na dal ghesciede , 



No om daet, no oec om miedc, 



So willic niet lalen staea 



Dacr ic den rechten wech mach gaen; 



Dicn willic na reden volghen. 



Van Velthem's werk is ellendig ontsierd door bastaerdwoorden ; 

 zoo dat men naeuwelyks geloven kan dat de schryver in het begin der 

 veertiende eeuw schreef. Het volgende staeltje zal genoeg zyn : 



Docn die Francoyse hadden Tcrnomen, 



Dat si len indcn waren comen 



Van den lande, wildcnsc ovcr 



In Vlaenderen ; cn;le dose warcn pover. . . . 



Dit was raanen dages, ■vor werhcit 



Vor onser Vrouwcn nalivilcit. . . . 



Doen wilden sy't anders ordineren 



Ende l'enen pavse doen \iseren, 



Hen was onlboden irsl instrumenten 



Dat si quamen te parlcraenlen. 



In het jaer 1727 gaf Le Long dczen Spiegel historiael naer het 

 eenig handschrift, thans nog ter bibliotheek der hoogeschool van 

 Lcyden berustende, uit. Op vole plaelsen, zegt men, is de tekst 

 deerlyk verminkt. 



Van Velthcm was een Brabander, en wellicht geestelyke op het 

 dorp , waervan hy den naem voert. 



