126 VERHANDELING OVER DE 



lige tant van oversee, door de Cliristencn van het westen, en ver- 

 haelt welke nog de lotgevallen van dat land zullen wezen. Eindelyk 

 beschryft hy de aenkonist van Antéchrist, de vyftien teekenen van 

 het laetst oordeel en het laetst oovdeel zelve '. » 



Om dat hy op eigene wieken durft zweven, verheft zich de dichter 

 ook meer dan zyne tydgenoten. Zyne beweging is vryer; hy is kort 

 en zaekryk, en zyne tael krachtig en zuiver. De reden waerom hy 

 schryft, toont dat hy een deugdzaem man moet zyn geweest : 



Om dat ic niet en wille leijden 

 In onnullerledicliifijdcn 

 Den tijt die rai gheeft onie Heere , 

 Die glieloofl zy emmermeere, 

 Soe heb ic dit werck I)egonnen. 

 Onse Heere moet mi des ionnen. 

 Dat ict alsoc volbringhe, 

 Daltcr in sonderlinglie 

 Ligghe lijn eere ende lija loff, 

 Ende dat sy aile daer off 

 Te bclre moclen wesen, 

 Die dit horen z.clcn ende lesen ; 

 Wanl om ghemecn oibare zoe 

 Leijdic dit werck ierst toe; 

 Ende dat ic ghceine saghe, dat 

 Yet van mi Lleve, des te bat 

 Dleecke yole hadde na mine doot. 



Over twee honderd jaer bestond er een handschrift van in de boek- 

 zael van jonkheer Bultel, te Ypre '. Wie over de bekende hand- 

 schriften meer w^eten wil, leze den Konst- en letterbode van 1822 '. 

 Bilderdyk heeft er eenige fragmenten van bekend gemaekt ^ . 



De Leehensjnecjel was afgcwerkt in liet jaer 1330. Vyftien jaren 

 later gaf de schryver zynen Dletsche doctrinael uit. Eene vertaling 



' Horœ Belgicœ, pars I , patj. 98 et scq. 



- Sanderus, liibl. lielg., manusc, tom. I, pag. 283. 



3 Deel I, bl. 00-91. 



^ Taal- en dichtk. verscheidenh., deel 1, bl. 133 en volg. 



