NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 131 



Deus ; want ic gberne saghe 

 Dat elc mensche Gode an laghe 

 Vêle meer dan hi doet, 

 Om dit Terganclike goet; 

 le woude elc mensche wiste, 

 Of liet hem wisen met liste 

 Wat ghenaden , wat salicheit 

 Ane die heilcghe misse leil. 



Byhel, legende?i, enz. 



Maerlant , in zyne zuclit om zyn' evcnmensch te onderwyzen en te 

 verlichten, wilde hem eerst woorden van vertroosting toezenden. Teu 

 dien einde schreef hy, in het jaer 1270, zynen Rijmhyhel, bevattende 

 de meeste boeken van het oud Testament en de vier Evangelisten ; 

 waerachter, in de meeste handschriften, de wrake van Jérusalem, 

 naer Flavus Josephus, volgt. Een dei* schoonste exemplaren bezat, 

 in 1819, W^ Herry, te Antwerpen. De boekzael der maetschappy 

 van Leyden bezit er twee : het eene op perkament, uit de veertiende 

 eeuw, aldus beginnende : 



Vader, Sone, heyiich Gheest, enz. ; 



het ander op papier, uit de vyftiende eeuw , en begint : 



Vader , Sone , heyleg Gheest. 



In Duitschland vond Kàstner drie fragmenten van den Rymbyhel , 

 te samen 3256 verzen uitmakende, welke hy in 1834, te Gôttingen, 

 heeft laten drukken. Zie hier uit het eerste fragment de geestver- 

 schyning van Samuel : 



Saul ginc nachts darwaert 

 Hem derden, bevaen met noden. 

 Verwecmi, sprac hi, enen doden, 

 Dien ic di selve wisen sal. 

 Ja, en wilstu tongeval , 



