NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 137 



Blommaert heeft het gedicht in vier hoofdstukken afgedeeld : 



(( Het eerste beschryft de godvruchtigheid en aenzien van Theo- 

 pliilus , hy weigert de hem aengebodene bisschoppelyke waerdig- 

 heid; hy verliest zyn eigen ambt, gaet een jood of toveraer te raden, 

 doet den duivel manschap, zweeit hy schrifte God en sinte Maria af 

 en wordt tôt zyn vorig aenzien verheven. 



» Het tweede behelst het berouw van Theophilus. Hy beweent 

 zynen afval , vreest het oordeel Gods en de helsche straffen ; hy neemt 

 zynen toevlucht tôt 0. L. Vrouw , en doet boetveerdigheid. 



» Het derde. De heilige Maria verschynt hem en geeft hem hoop 

 van vergiflfenis. 



)) Het vierde. Hy bekomt vergiffenis zyner zonden, krygt het schrift 

 weder, vvaerby hy den duivel zyne ziel verpand had , en sterft '. i) 



Lodewyk Van Velthem maekte eene vertaling, insgelyks uit het 

 latyn, van Tondalus visioen. Het is de geschiedenis van eenen ier- 

 schen riddcr, die langen tyd in zonden geleefd hebbende, in het jaer 

 1 149 eenen droom heeft, dat een engel zyne ziel door de hel , alvs^aer 

 zy eenige proeven der pynigingen onderstaet, en van daer door het 

 paradys voert. Na zyn ontwaken bekeert hy zich. 



Deze berymde vertaling is ingelascht in den Spiecjel historiael, vol- 

 gens het zeggen van den schryver eener vertaling in proza, achter het 

 Leven van sint Amandus van Gielis De Wevel geplaetst. Deze proza 

 vertaling is getyteld : Van eenen rudder hiet Tondalus een edel man. 

 Hiernaer so volghet een harde scone malerie als van der tormenten 

 die de sielen moeten ghedooghen naer dit allendighe leven, dewelke 

 tormente xcaren verlooghet eenen rudder die men hiet Tondalus end 

 slaet ghescreren in den Spieghel historiael. 



Veel ouder is de Reis van den H. Brandaen naer het aerdsch para- 

 dys. Willems, die het eenig bekend haudschrilt, groot 2,198 verzen, 

 bezit, rekent hetzelve van omtrent het jaer 1200. Blommaert isbezig 

 met er de uitgave van te bezorgen '. 



' Theophilus , bl. xv , in de voorrede. 



- De lulyiische tekst , met cciie berymde en eeiie \iioio. vertaling in de romansclie lacl, is te 



Ton. XIV. 18 



