NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 141 



tiende eeu-wen hier te lande. Het bewyst dat de physica , by ons al- 

 thans , toen veel beter gekend was dan men het algemeen wil doen 

 voorkomen. 'S schryvers denkbeelden over den bliksem zyn zeer klaer 

 (vs. 377-390, 495, 509); de electriciteit komt uit de aerde voort 

 (vs. 459); daer bestaen wel inderdaed tegenToeters , en men kan de 

 ■wereld omgaen (vs. 1303-1389). 



Het geloof aen duivelen en andere kwade geesten, die door de 

 lucht vliegen , moet toen wel sterk by het volk ingeprint zyn geweest, 

 dat zulk een schryver er niet eens aen twyfelt. Na te hebben uit- 

 gelegd hoe men somtyds licht uit de lucht ziet vallen , en de bygeloo- 

 vigheid, daeromtrent in zwang, te hebben tegengesproken , zegt hy : 



Duuele sijn oec in de lochl 



Die den inensche doen menege Trocht ; 



Si cunnen oec dus makeu \ier, 



Dat ons rlammen dunken hier, 



Dat si scieten onderlingbe. 



Wilen seide mer af Tele dinge. 



Nacht riddren hieten si. 



Het sijn duuele seggic di, 



Hagetissen ende Yarende vrouwen , 



Goede kindre oec en trouwen, 



Ruboule, alve, neckeren, maren, 



Die hem smorgens oppenbaren , 



Ende comen halen vier; 



Maren heeten wi dat hier 



Mume, dit sijn duuele aile, 



Die ons gerne brachten te valle ; 



en verder : 



Nu sijn lusschen ons ende de mane, 

 In die locht, dat ic wane , 

 Duuele, die weten al nature, 

 Ende si connen al scriflurc. 



De neiging van den mensch en deszelfs vatbaerheid voor het een 

 of ander vak schryft hy toc aen den invloed der planeten. De voor- 

 beschikking behoorde mcde tôt zyne geloofsartikels : 



