NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 167 



de hand. Deze aenhoort die klachten , belooft een einde aen de onge- 

 lukken van het Hert te stellen , en \oegt er by dat de Liefde hem ten 

 dien einde gezonden heeft. Diensvolgens gaet het verlangend Het~t 

 Yoort in het verhalen van zyn verdriet , zegt ten slottc dat hem het 

 meeste smert dat de mensch geen behagen vindt in het beoefenen der 

 kunsten en wetenschappen , en vraegt of hy het middel weet d'icelc/t 

 den mensch tôt Conste verwect aldermeest? Na dat de Geest de>' 

 Wysheid hem verzekerd heeft dat hy dit zal vinden, volgt eene Pausa. 

 Dan ziet men eerst twee vrouwen de natuerlijlie Inclinatie en de 

 Begeerte om weten, deze laetste met een boek in de hand, en verder 

 den Mensch die zit en slaept in den stoel der onwetenheid. Hierop 

 ontstaet een twist tusschen de twee vrouwspersoonen , die tamelyk 

 langdurende is. Eindelyk ontwaekt de Mensch en vraegt hen wie zy 

 zyn en wat zy willen. Zy antwoorden dat zy gekomen zyn om hem 

 uit de onwetenheid te trekken, hem te leeren lezen, schryven en 

 verder te onderrichten , en daermede eindigt het tweede bedryf, of , 

 zoo als men destyds sprak , begint de tweede Pause. 



» In het derde bedryf van dit stuk verschynt de Geest der Wysheid, 

 die aen het Hert leert hoe men het best, volgens Aristoteles, den 

 SIensch zal beschaven en in de kunsten en wetenschappen opkwee- 

 ken. Deze personagien verdwenen zynde, ziet men den Mensch zin- 

 gende en schuifelende zitten by eene tafel met harpen, spheren en 

 andere instrumenten van muziek en vviskunde bedekt ; de Arbeid 

 komt hem vinden en spoort hem ten ernstigste aen tôt het beoefenen 

 der edele kunsten en fraeie letteren. De Mensch bejammert zich over 

 de talrykemoeielykheden die zich, om tôt de beschhving te komen , 

 opdoen , doch ten lactsten luistert hy naer de goede redenen die de 

 Arheid hem voorhoudt. Ilierna valt hy vvederom in eenen slaep, waer- 

 uit hy vveldra door Hoop lot hoogheit en Zorg voor schande getrok- 

 ken wordt. Deze stellen hem voor oogen hoe ongelukkig het is, 

 verstoken van aile beschaving , zyn leven door te brengen. Zy noopen 

 hem ten krachligsten aen naer hunne rede te hooren , beloven hem 

 te zullen onderwyzen en doen eene lange optelling van al lietgene dat 



