170 VERHANDELING OVER DE 



sinne, Van dwerck der Apostelen. Dezelve werden vertoond den 9 

 april 1563 en den 9 april 1564\ 



Om een denkbeeld van een historisch zinnespel (indien ik het zoo 

 noemen niag) te geven , zal ik trachten hier eene zoo kort mogelyke 

 beschryving van het eerste stuk van Eneas en Dido te maken : 



l'' bedryf. 



Venus klaegt aen Jupiter dat haer zoon zoo op zee zwerven moet, 

 eer hy in het beloofde Italie mag landen. De oppergod heurt haer 

 op met te zeggen dat het goed, zonder arheid verkregen, weinig 

 geschat wordt, en hy voorspelt de grootheid van het romeinsche ryk. 

 Twee zinneheeldige personaedjes, Jonstich lierte en Faeme van eere, 

 praten zoo wat met elkander, en de eerste zegt dat Eneas in Carthago 

 moet komen. 



2e bedryf. 



Eneas en Achates bevinden zieh op eene vreemde kust. Venus, 

 in eene maegd verkieed , zegt hun dat zy in het gebied van Dido zyn. 

 By haer verdwynen herkent Eneas zyne moeder. 



Een metselaer en een graver, die aen de vestingwerken van Car- 

 thago bezig zyn, spreken met malkander over het zwaer werken, en 

 bewyzen dat men immer zyn geld verteert. De metselaer vergelykt 

 een daghuerwerker aen een karrepaerd, dat des te magerder Avordt 

 hoe meer het werkt. De graver verlaet zyn werk om zich in de naest- 

 gelegene kroeg eene pint te doen tappen. 



Eenige Trojanen zyn ook te Carthago acngekomen, en biedenzich 

 in Dido's genade aen. De koningin ontvangt hen heuschelyk en wil 

 zelfs Eneas laten zoeken ; maer deze vertoont zich op eens voor haer, 

 waerover zy niet weinig verheugd is. Jonstich en Faeme zyn verblyd 



' In de Bib/iotheca l/ullhemiana , tom. IV, komt, op n'SGSOS, het volgende stuk, misschien 

 van denzelfclen scliryvcr, voor : Een diulocjus ran Iwce personnagicn, decn gcheeten den f^ertroos- 

 ten in leijden, dander den Dankbaren t/ecsC [per Ilaechl). Cheprint, anno 1S78, in-4°. 



