174 YERHANDELING OVER DE 



rymelary , welke van hem bekend is , moet niet veel van de Dood 

 doen veronderstellen. 



Een tooneelspeldichter van groote verdienste is Pieter van Diest, 

 die op het laetst der vyftiende of in het begin der zestiende eeuw 

 schynt geleefd te liebben. Van hem bestaet een tooneelspel Van Ho- 

 mulus , een schoene comédie, daer in hegrepen wort, hoe in der tijt 

 des doots des menschen aile geschapen dinghe?i ve7lalen dan alleene 

 die duecht die blijft hij hem. Vermeerderl ende ghehetert, ende is seer 

 schoon ende ghenuechlijc/e om lesen. Gedruct in de keiserlijche rijc- 

 slade Nimmeghe by my Peeter van Elsen, 1556. 



Dat hetzelve veel vroeger moet vervaerdigd zyn geweest , bewyst , 

 buiten deze nadruk , nog eene latynsche vertaling , welke reeds in 

 1536 te Keulen in het licht versclieen ', en waeruit men ziet dat het 

 reeds ettelyke jaren vroeger in een openbaren pryskamp , te Antwer- 

 pen , den lauwer behaeld had. Welk landjuweel dit geweest zy, 

 Avaerop geene dan brahandsche kamers zich vertoonden, heb ik 

 niet kunnen ontdekken. 



Het stuk is in zes bedryven, actus geheeten. Homulus is een soort 

 van don Juan , die op zyn sterfbed boete en hulde aen de deugd doet. 

 Het geheele spel is goed geleid en de tael er van is zeer krachtig. 

 Men oordeele uit de volgende verzen , waermede hetzelve begint : 



Laet u niet verscbricken noch Terveren 

 Van den die u ■willen sterven leren, 

 Ende seggen men moet God rekening geven 

 Hoe men zijn goet gebruyct in zijn leven. 

 Dat ijs (is) vrijlijck gedacht ende ghelogen. 

 Die papen hebben ons sus lange bedrogen. 

 Dat goet dat ick bebbe is doch mijn ! 

 Waerom sal ick dan verbonden lijn 

 Godt daeraf rekeninge le doen? 



• Ondcr den tytel : Homulus, Pctri Diesthemii, comœdia in primis tepida et pia, in rem 

 christiani hominis adprime faciens, ylntverpiœ quondam in publico civitatum Brahanticarum 

 conventu vulgaritcr acta , palmamque adepta. 



