176 VERHANDELING OVER DE 



De blyspelen lieetten batteme?ilen. Ook speelde men nastukjes, 

 fduiten of sotte hluiten genaemd. Zelfs had men iiog kleinere, welke 

 den naem van factie droegen en met een factieliedeken eindigden. 

 Colyn van Ryssel heeft ons ses batementspelen , in 1561 gedrukt, 

 nagelaten. Degene van Casteleyn , gelyk wy reeds gezien hebben , 

 zyn , evenmin als z,yne andere tooneelstukken , tôt ons overgekomen, 

 ten minsten is er tôt nog toe niet één ontdekt. Een ander battement- 

 spel, Van de bervoete broers , door Jan De Kuubber, waerscliynlyk 

 een' Brusselaer, bezit professor Serrure in handschrift. 



De zucht voor het tooneel was zoodanig gestegen, dat men zich 

 niet meer vergenoegde met de openbare vertooningen. Het werd de 

 smaek op byzondere gastmalen en andere familiefeesten zich het een 

 of ander stukje te laten voorspelen , even als men thans eenige muzy- 

 kanten zou ontbieden. Behalven kleine battementen , vertoonde men 

 er koningspelen, tafelspelen en briiidspraken. Men zegt dat de koning- 

 spelen bepaeldelyk omtrent drielwningendag vertoond werden. De 

 naem der twee andere duidt genoegzaem aen by welke gelegenheden 

 dezelve dienen moesten. Ik heb er eenige aengetroffen in een werk 

 voor tytel voerende D hoek der amoreusheyt ^ . Aile deze stukken 

 zyn zeer kort, en de personaedjes meestal ten getalle van drie, zel- 

 den van vier. Het zyn ook, eigenlyk gezegd, eerder samenspraken dan 

 tooneelstukken, dewyl dezelve geene daed vertoonen. Een koning- 

 spel , dat ik las , bestond uit verschillende kwestien over den liefde- 

 handel door den koning aen eenen jongeling gericht; onder andere 

 deze : drie verliefden werden zoodanig van eene maegd bejegend , 

 dat een yegeUjck meynde de meerste te wesen, en aile drie vroegen 

 dat zy zich verklaren mocht. De maegd antwoorde : Ick sal de liefste 

 een teecken van minne fooghen. Zy maekte den eenen zoete oogjes , 

 den anderen drukte zy de hand , en den derden trapte zy op den voet. 



' In dit werk komen ondersclieidene iiacr Ovidius vertaelde heldinncnbrieven , door Van 

 Gliistele , voor. Ik geloof nofjlhans niet dat hy als makcr van het geheele werk raoet beschouwd 

 wordeii. Veeleer lioud ik hetzcive voor eene oprakeling uit verschillige schryvers. De heroiden 

 zyn vry zuiver van baslaerdwoorden ; de andere stukken krielen er van. 



