182 VERHANDELING OVER DE 



LIEDEREN. 



Wonderlyk steken de liederen der vyftiende en zestiende eeuw af 

 tegen de wanstaltige rymelary der rederykers. Ze komen ons voor als 

 droombeelden uit eene vorige wereld ; zoo oneindig yerschilt derzelver 

 losse , zwierige trant met het styve , gewrongene der rhetorykliede- 

 kens. Het is dat de noordsche geest er nog in bewaerd was geble- 

 ven, dat het naïve voor geene kunstelary nog plaets had gemaekt. 

 Tôt op den tyd der vernieling van de welvaert onzes lands door Alva, 

 waren de koophandelbetrekkingen met het Noorden onafgebroken ; 

 en ^vy hebben reeds gezien dat de Nederlanden niet schaers door 

 sprekers van gène kanten des Rhyns bezocht werden. Maximiliaen 

 van Oostenryk , als een echt liefhebber van kunsten en wetenschap- 

 pen , zal zekerlyk duitsche dichters onder zyn gevolg hebben gehad , 

 en, in de worsteHng voor onafhanglykheid , bestonden de meeste 

 huerbenden uit Duitschers. De onderlinge betrekkingen waren groot 

 genoeg om by volkeren van éénen oorsprong , en die dezelfde over- 

 leveringen behouden hadden, dezelfde gezangen te hooren. Deze 

 overeenkomst geldt vooral de sage '. 



Historische liederen. 



Van de tyden der hertogen van Bourgonje zyn nog geene vader- 

 landsche liederen bekend. Hoezeer ook de kamers van rhetorica 

 uiterlyk werden voorgestaen, het schynt dan toch dat onze voor- 

 vaders er weinig op gesteld waren om hunne vreemde meesters veel 

 wierook toe te zwaeien. Onder keizer Karel was men beter gestemd , 



' Zie hetf een ik hier voren in het eerste tydvak , over het onderling ovemeraen van liederen , 

 by de volken van den {jermaenschcn stam, heb gezegd, en het tweede gedeclte der Horœ Belgicœ, 

 van Hoffmann von Fallersleben , alwaer men , achter verscheiden romancen en balladen , hoog- 

 duilsche, zweedsche en deensche tektsten van denzelfden tyd zal vinden. 



I 



