184 VERHANDELING OVER DE 



bei'oemdste van aile die gezangen is het Wilhelmus van Nassauwe , 

 van Marnix van St<^-Aldegonde. Hetzelve mag een meesterstuk van 

 volkslied genoemd Avorden. Eenvondig van styl, klaer van voor- 

 dracht , is het de teriigkaetsing van het vroom gemoed eens waren 

 ridders. By de lezing er van voelt men den boezem week \^'orden, en 

 men is geneigd het hoofd te ontdekken. Wie de poezy om haer zelve 

 bemint, zal daerin toestemmen.Ik zal slechts drie van de vyftien cou- 

 pletten overnemen : 



Mijn schilt enile betrouwen, 

 Zijt gijt, Godt, mijn heer ! 

 Op u soo vi'\\ ick bouwen , 

 Verlaet my nimmermeer; 

 Dat ick doch ^room inagh blijven 

 U dienaer l'aller slondl , 

 De tijranny verJrijven , 

 Die mijn herle doorwondt. 



Niets doet my meer erbarmen 

 In mijnen wederspoet , 

 Dan dat men siet verarmen 

 Des konings landen goet, 

 Dat u de Spagnaerts krencken , 

 edel Nedeilandt soet ! 

 Als ick dat gae bedencken 

 Mijn edel hart dan blocdt. 



Voor God wil ick belijden 

 En zijne groole macht, 

 Dat ick lot geencn lijden, 

 Den koningh hcb veracht; 

 Dan dat ick God den heere 

 Der hoogster majesteyl , 

 Heb moeten obedieeren 

 In der gericbtigheyt. 



la prospérité des gens, in-18 (volgens VVillems waerschynlyk van het jaer 187-4, herdrukt in 

 1S81, en nog lalcr verscheiden inalen te Amsterdam, Dort, eDZ.).Deze drie verzaraelingen staen 

 aengehaeld in Willems, lUengelingen , bl. 291 en volg. Zie nog Belgisch Muséum, deel I, 

 bl. 379, over .loris Van den Wal, die eenige vaderlandsche liederen opstelde. 



