188 VERHÂNDELING OVER DE 



Van hacr ben ick ghescheiden . 



Ghesfadighe minne draghe ick altijt, 



Dies lijdel mijii licilc ]iijn. 



Mocht ick iiocli sijn van haer verblijt, 



Hoe Tiolick soude ick sijn! 



Toi hacr soude ick niy keren , 



Gliecn ander licf licgheren , 



Wanl sy is die allerliefste mijn. 



2. 



Ist niet een drnckelick leven, 

 Te dervcn die ick min? 

 Ick liadder mv toc begheven, 

 Ick en was niet dan een kint; 

 Ick dedet in corler uren, 

 Dat ick langli moet besuien , 

 Eilaes, ick was so seer \erblint! 



3. 



Doen ick laesle mcl oghen aensach, 

 Die mijn herleken heeft bevaen, 

 Doen was ick vrolick nacht ende dach, 

 Ende nu ist al gbedaen. 

 Van baer ben ick ghescheiden , 

 Aile druck moet ick verbeiden, 

 Ick niach wel trurich gaen. 



In die tyden was de klaegtoon de gewone vorm van het minnelied. 

 Ook de samenspraken werden wel cens gebruikt ; maer de Pastourelle 

 was met den riddertyd verdwenen'. 



Geestelyke gezangen. 

 Tôt aen de reformatie bleef dezelfde poezy in de geestelyke liede- 



' De minnedichten waren nog meer (jekunsteld en van gevoel beroofd dan de liedekens dcr 

 rhetorykers. Ik geloof den lezcr geenen ondieust le doen met dezelve over te slaen. 



