202 VERHANDELING OVER DE 



XVIII. 



Hoe rneynt ghy dat daer die amoureuse mondekcns , 



Op die edel grondekens, haer keelken docn ktincken? 

 Soeckende tôt vreuchden diuersche Tondekens , 



Tsavonls als Phebus vvaghen gaet neder sincken, 

 En Proserpina haer schooiie nachtlicht laet blincken , 



Aen dat blauwe firmament, secr suiver en net : 

 Machmen dan om dien Heer niet wel dincken, 



Die Iiemel en aerde op niet heeft gheset? 



In 1555 gaf hy iiit : Vlaemsche audvremdigheijf , cen klein dicht- 

 werkje, dat sedert drie of vier keeren herdi'ukt is. Het bestaet in 

 strofen , over verschillende punten der geschiedenis van Vlaenderen 

 loopcnde. 



In het jaer 1572 was Audenaerde door de Boscligeuzen ingenomen. 

 Joan Desiderius Walckiers, opvolgelyk pastor te Edelare en te Pa- 

 mele, beschreef eenige jaren later het gcbeurde, in 167 strofen van 

 acht verzen , onder deii tytel van Klagtschriff. Dicliterlyke waerde 

 is er niet in, en de bastaerdwoorden zyn niet gespaerd. Zie hier een 

 paer van de beste strofen : 



CLVIII. 



Ghy burghers van Audenaerde ende Pamcle met eenen 

 Wilt al t saemen beweenen de doodt van ulieder pasleuren 

 Ende reconcilieert u met Godt grooten met den cleenen 

 Hem biddende dat hy u sijn gratie vville verleenen 

 Ende ulien niet strafle in sijne gramschap met swaere rigeuren 

 Om de moordaedigheyd die men in u sladt heeft sien ghebeuren 

 Toont dat lu leed is soo meught ghy coramen ter ghenaeden 

 Een ghebroken herte en sal Godt nimraermeer vcrsmaeden. 



CLXVI. 



Als ghy mijn simpel werck brenghende sijt tôt scbanden 

 Ende met bijiende tanden wel wilde in sticken scheuien 

 Voorwaer dan queldy u selven en ten mach my niet mcssanden 

 Ghy wascht eenen mooriaen quetsende oock uwe handcn 



