NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 209 



eene klaegt over het onaengename leven dat zy met haren man leidt ; 

 de andere geeft hare gezellin de wyst mogelyke lessen om in vrede en 

 eendracht het leven door te brengen. Het geheele gedicht bestaet uit 

 49 strofen , elke van 14 verzen. De schryver bcgint aldus : 



In den mey als den dau aile vruchten verfroyl , 



En het sonneken heeft den vorst ghedoyl, 



Lest leden vol vreemder ymaginatien, 



Wat swaermoedich van geesle de sinnen verstrovl, 



Mils een fanlasiken my dunckt so noyt, 



My dinck een quelde vreemt van nalien , 



Ghinck ick met ihooft vol speculatien 



Spaceren , so quam my rechls ten luslen 



Te gane om comen, mils variacien, 



Des sweels int slove my dwaen ter spacien, 



En oock ofl icker vcal mocht rusten 



Op daller die sinnekens verstroyt met lusten 



En om thooft verdraeyl le stellen te vreden; 



Want als thooft sweert, sweeren al die leden. 



Er is tamelyk zwier in de verzen van Van den Dale. Zyne Stove 

 staet'op den index van Alva; hetgeen bcAvyst dat de verordeningen 

 van den vreemdeling nieer vvillekeurig waren dan godsdienstlievend. 



Toen de nieuvvc leer eeist aen het gisten kwam en. in de Neder- 

 landen veld won, was er niemand die haer zoo krachtig tegenstond 

 als Anna Byns. Deze dichteres, eene geestelyke dochter en school- 

 onderwyster te Antwerpen, ahvaer zy tusschen 1520-1540 schreef, 

 blonk verre boven aile de rederykers, zoo vvel door styl als door 

 voordracht. Hare tydgenoten ook vvisten haer te vvaerderen. Zeker 

 Eligius Eucharius of Iloucharius gaf, in 1529, by Willem Voster- 

 man, te Antwerpen, eene latynsche vertaling in verzen uit van haer 

 eerste werk : Vêle schoone konsllghe refereynen vol schrifture ende 

 doctrinen suhfilic ende retoriheUc , tecjhen de vermalendijde hiifer- 

 sche secte. Sweertius schreef het volgende disticlwn ter harer nage- 

 dachtenis : 



Ton. XIV. 27 



