NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 223 



staen, Later ontwikkelde hy vcrder zyne denkbeelden over het me- 

 trum in zyn werk : La France et la Flandre réformées , ou traité 

 enseignant la xn'axje méthode dune nouvelle poésie françoise et 

 tliyoise , harmonieuse et délectable. Ypre, by Jan Bellet, 1626. Tôt 

 voorbeelden voegde hy er zyne gedichten achter, onder den tytel 

 van : Triple meslancje poétique , latine , françoise et thyoise, alsmede 

 het bovengemelde gedicht van Bellona en Astrea. Ily >vas op het 

 nasporen van deze verbeterde versmaet gekomen , om dat de veelvul- 

 dige wanklanken in de heldenverzen hem hinderden. In onze ver- 

 zen, zegt hy , zyn drie noodzakelyke pnnten aen te merken : Het rym, 

 het juist getal lettergrepen en de harmonie of mélodie, vfell^e groo- 

 tendeels van de iamhe afhangt , en zonder Avelke geen gedicht kan 

 gezongen worden. Over de waerde der lettergrepen zegt hy , dat de 

 éénlettergrepige woorden onverschillig kort of lang kunnen worden, 

 naer mate hunner plaetsing. Een tweelettergrepig woord kan nooit 

 in beide lettergrepen lang of kort zyn, om dat men zich gedwongen 

 gevoelt opvolgelyk te rusten en zich te bewegen. In sommige valt de 

 klemtoon op de eerste, in andere op de tweede lettergreep. In samen- 

 gestelde tweelettergrepige woorden, ah jachthond,slachj:waerd,em., 

 kan men den klemtoon onverschillig plaetsen. In afgeleide woorden 

 van drie of meer lettergrepen kan de klemtoon zich verwisselen , als 

 in lichamelyk , van lichacm. 



Dit is het hoofdzakclyke der prosodie van Ymmeloot. Hoe gebrek- 

 kig dezelve thans moge voorkomen, ja zelfs de enkele iamhe in bel 

 heldenvers eentoonig en slaperig schynt, kan men evenwel niet ont- 

 kennen dat zy toen eene nog onbekende harmonie aen de neder- 

 landsche dichtkunst gaf, welke Vander Noot zelve liaer nog niet 

 had kunnen gevcn. Het onverschillig lang en kort maken der parti- 

 culas maekt evenwel nog menig vers stroef. Tôt proeve van Ymme- 

 loot's trant en poezy, neem ik , uit Bellona en Astrea, de aenspraek 

 van Nemrod tôt de Reuzen : 



Wel an , sevfle hy, wel an (en sprak de reusen toe) 

 Hoort kindcrs van der aerd' 't is lijd te vvescn moc, 



