KEDERLANDSCHE DICHTKU>ST IN BELGIE. 227 



De schoone kunsten en de latynsche letteren werden ook om het 

 meest door de aertshertogen aengemoedigd. Maer de volkstael , zon- 

 der gezag, zonder bescherming, zonder eenige voorspraek, lag daer 

 als een kranke van melaetsheid geslagen ; veracht , bespot , in eenen 

 staet van verworpenheid , onwaerdig dat hare meesters zich zouden 

 verlaegd hebben haer te hooren. 



En nogthans, hiei" ook gevoelde zy nog dat >uer, hetwelk nog 

 kort te Yoren haer den boezem zoo had doen gloeien. Zy wist nog 

 spranken yan dat vuer uit te storten, en zy had het zalig genoegen 

 te zien dat hare kinderen haer nog niet Yerloochenden, die integen- 

 deel de verachting durfden trotseeren, waermede zy beladen was. 

 Het was maer twee eeuwen later dat men het toppunt van verbas- 

 tering zou bereiken, en, in de domste verwaendheid, lager dan half- 

 wilde volkeren zou vervallen. 



En ofschoon Marnix, Duym, Daniel Heyns, Van Zevecote, Zacha- 

 rias Heyns en anderen, onder eenen vryeren hemel hunne ziel waren 

 gaen uilstorten , er waren nog aen dezen kant van den Moeidyk dich- 

 ters gebleven , die met hunne gewekene vrienden en bloedverwanten 

 op ééne hoogte trachtten te blyven , en in hunne pogingen niet on- 

 gelukkig slaegden. Wy hebben reeds Ymmeloot en zynen verbetei-- 

 den versbouw leeren kennen , en gezien hoe zyn voorbeeld in Ypre 

 den dichterlyken geest had doen ontwikkelen. Zyne stadgenooten, 

 Claude De Clerck en Jan Bellet, mogen metroem genoemd worden. 

 De voornaemste , die ook elders hunnen versbouw , op de aenmerkin- 

 gen van Ymmeloot verbeterden , waren Justus de Harduyn , Willem 

 Van den IVieuwelandt, Olivier De Wree en de heer van Terdeghem ', 



' Het is dus geheel ten onrechte, dat de hollandsche schryvcrs ons vcrwylen , als of onze 

 voorouders aen de verbeterin;; der nederlandsche dichtkundc niet medcgewerkt liadden. Wie 

 wect wat de Noordncderlandsche zangberg zoude «eweest zyn , haddcn de ongelukkige gevol- 

 gen van den godsdienstoorlog zoo vele verdienstelykc mannen niet uit het land gedreven. De 

 opgenocmde scliryvers, die in hun overwonnen vaderland bleven , zullen ter plaetse, om hun- 

 nen versbouw kunnen gewaerdeerd en de woorden van Siegenbeek gelogenslraft worden, als 

 of Harduyn allcen als zoodanig zou kunnen worden gemeld. Zie hier dcze woorden uit eenen 

 brief aen den toenmaligen gentschen hoogleeraer Schrant : i; Hadden de Vlaraingers meer 



