230 VERHANDELIJNG OVER DE 



LEERPOEZY. 



Op het laetst der zestiende eeuw waren er twee vooiname schry- 

 vers, die van de verbeterde versificatie, welke Vander Noot inbraclit, 

 geen gebruik maekteii. En nogthans was de eene cen Biabander, en 

 de andere leefde lang te Antwerpen. 



Philips Numan was ecn Brusselaer en secretaris zyner geboortestad, 

 ahvaer hy overleed in 1617. Sweertius en Foppens gevcn versclieidene 

 nederduitsche werkcn yan bem op ; doch slechts één dichtwerk is 

 bekend. Het is : Den stiijd des gemoets in den wech der deuchden, 

 Brussel, 1590, in-S". In eene voorsprahe tracht hy zich over het 

 gebruik der bastaerdwoorden , welke toen niet meer van smaek wa- 

 ren, te verdedigen. Hy had dus nog rhetoricale begrippen; schoon 

 hy, door de dichterlyke denkbeelden en de woordvoeging , de vorige 

 school vooruit was. Men oordeele uit de volgende, ofschoon algemeen 

 bekende, proeve : 



Wat bael de schaJuwe als men dlicbaem verliesl? 



Wat baet het vat, sonder den wijn le smaken ? 



Wat baet dat men de schelpe voor de keerne kiest? 



Wat baet aen de deur staen sonder ingeraken ? 



Wat bael met lesen de lippen mocde maken, 



Daer de tonghe des naeslen fanie scbeurl? 



Wat bael elen en drincken Tersaken , 



Daer men ibloel der armen suvpt , als dicwils gebeurl ? 



Wat baet dat men in de kercke schreyt, sucht en treurl, 



Als men buyten uiel en ihoont dan vilonnye? 



Wat baet aen d'een tôt caritaten zijn bekeurt, 



En aen dander door nvet ihoonen partye? 



Voorwaer daer rechlveerdichevt hceft heerschappvc 



En lijdt zy gheensins dat den mensche gaet manck. 



Doet hy wel , Toigt by 't goet aen deen x\e, 



Dander raoet hy houden in gelijcken ganck; 



