232 VERHANDELING OVER DE 



Och Levisclie maegl, die nu benout 



Den wreedcn Spaenschcn hoop aenschout 

 Sich ronisom uwe mueren wcnden; 



Wcil gy verlosl eens uyl tien noot 



In uwen alk-rliefslen schoot, 

 Sal ick mijn levenslijl volenden ! 



Ick sal de soctc Vlaemsche lochl , 



Die my in 't levcn hecfl gelirochl, 

 En al mijn voick gcwiilig dervcn; 



Voor u sal sijn hcl leste liloet , 



Dal iny bewacrl en levcn doet, 

 Is "t dat ick mach uw borger slerven. 



Hoe vol gevoel! Een ander klaegiang, van Leydsche vrouwen, is 

 niet minder schoon en voortreffelyk : 



Men kan hier dag voor dag gesien , 



Dal dragers van de lijokcn, 

 Bcgeven -van haer swacke kniên, 

 Daer onder doot bcswijcken , 

 En met de gccn 

 Daer sy nie trccn , 

 Hel lelfde graf verrijcken. 



De bergers dickwils op de wacht 



Huer vrome siel uylgieten, 



Of vinden l'huys haer vrou versmachl, 



Die sy gesonl daer lielen , 



Of in dcn ^vinl 



Haer teere kint 



Den leslen adein schielen. 



Hoe nienig moeder, die op slrael 

 Haer 'l leven \oeU onlvlieden, 

 De kleyne schaepkens niel en laet, 

 Maer schijnt se nouh te bieden 

 De ilrooge borst 

 Tôt haeren dorsl, 

 Of haer mocht Iroost geschieden. 



