NEDERLANDSCHE DICHTKUAST IN BELGIE. 253 



Hoe menig afgeslorven wicht 

 (Soo \eder kan geluygen), 

 Noch acn lijn moeders borslen ligl 

 Eu schijnt liie noch te suygen; 

 Zy, ilool of slijf, 

 Schijnt noch haer lijf 

 Nacr 't kint te willen buygen. 



Het is met weérzin dat men van zulke overheerlyke zangen schei- 

 den moet. Had Zevecote alleen in xyne moedertael gesclireven, wel- 

 licht dat hy aile zyne tydgenooten zoude overtroffen hebben. Wy 

 nioeten tôt hem nog terug keeren ' . 



Zien wy nu hoe de thuis geblevene Vlamingen en Brabanders het 

 tooneel verstonden. 



Wy hebben reeds opgemerkt dat, by de poging te Mechelen om de 

 kamers van rhetorica haren vorigen luistei* te hergeven , men ook 

 den ouden vorm wilde behouden : men speelde er battementen eu 

 sneed er refereinen op. Het was éditer eene krachtelooze poging, 

 waervan het mislukken, van den kant der kunst en poezy beschouwd, 

 eerder een voordeelig dan een nadeelig voorval was. 



De voornaemste tooneelspeldichter, die zich in het begin der zeven- 

 tiende eeuw vertoonde, was Willem Van den IVieuwelandt, de schry- 

 ver van het heerlyk gedicht op den mensch. Ook in zyne treurspelen 

 toonde hy dat hy meer dan een gewoon schryver was , en dat hy zoo 

 goed met de pen als met het penseel 's menschen karakter kon afma- 

 len. Zyne treurspelen zyn zes in getal : Livia, Saul , beide in 1617, 

 Nero , in 1618 , Cleopalra , in 1624, Sophoiiisba , in 1626, en Salo- 

 mon, in 1628 verschenen. Dezelve zyn opgedragen aen twee ver- 

 schillende dekens van den Olijflak, waervan Nieuwelandt lidwas,en 

 aen Gillis Fabri , greffier van Antwerpen en prins der Violieren. By 



' Nog bcstaet van hem een tooneclspel : Hetontset van Leyden. Zelfs zou, volgens de getui- 

 gcnis van wylcn de hecren Van Ilultliem en Lammens, in de bibliolheek van dezen laelsten, 

 een ander, docli ongcdriikl en waervan de tytel my onbekend is , berustcnde zyn. Wanueer 

 zulleu wy Zevecole in zyne voile wacrde kunncn beschouwcn? 



