NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 2d7 



De vrees' die slaet my toe als ick sic dat u schoont' 

 De schoonhejdl oiiertreft Tan dat op aerdirijck woont. 

 Onslerffclijcke ziel , wat can ick meer belliooiien , 

 Dan dal ghy eeuwigh suit in mijn ghcdaclilcn woonen, 

 Dan dat ghy eeuwigh suit ghewortelt zijn in 'l herl, 

 Waer in ghv door u deught nog eens herborcn wert? 

 Niet Pliaraoïiis sael, maer Ptolomœi vruchlen, 

 Doet mijn verwonnen liel met soeten wensch versuchlen. 

 Nict menschelijcke schoont', maer goddclijcken schijn, 

 Doet mijn Teinielichl hcrt de wel gcwenschie pijn. 

 Delta , uwcn roera omhels' ick in mijn armen. 



Men ziet dat zyne verzen krachtig en gespierd zyn , en dat hy ook 

 wel eene zoetvloeiendlieid aen dezelve weet te geven. In de chooren 

 is de schryver niet gelukkig. 



Van den Nieuwelandt valt in den vry algemeenen niisslag van de 

 vorige en van zyne eeuw, door namelyk heidensche en cliristen 

 denkbeelden te verwarren. Antonius , zyne liefdevlam aen Cleo- 

 patra verklarende , zegt onder andere : 



Ach goddelijcke schoont'! ach engel Tan mijn leven! 



Hy hiildigde ook den valschen smaek van met klanken en w^oorden 

 te willen spelen. By voorbeeld, in Cleopatta : 



Wiens soetheydt soet de pijn die pijnigh pijnt mijn hert. 



In Salomon : 



Om 'l gène dat ick wensch, om 't wenschen van mijn wenschen. 



Zyne verbeterde vcrsificatie naer de regels van Ymmeloot begint 

 met Cleopatra. Zyne stukken schikte hy in deelen , deze in uyt- 

 komen. Acliter elk deel is er eene pausa. Het uiikomen beantwoordt 

 niet volkomen aen het geen wy tooneel noemen ; vvant hetzelve bevat 

 somtyds verscheidene tooneelen, ofschoon deze nict aengeduid worden. 

 By ieder uiikomen moet noodwendiglyk het tooneel veranderd heb- 

 ToM. \IV. 33 



