262 VERHANDELING OVER DE 



. . . Sachter als bet liaer 

 \^an Diones Wagenaer; 

 Lipkens, die nu ovcrlanck 

 My met soenijes macckcn kranck: 

 Soeiitjes, soeler als het geen 

 Dat de kleyne bien beslcên, 

 Soetcr als de duyve scbreyt, 

 Soeler self dan soeligheyt. 



Het volgende, uit een bruiloftsdichf , is allerliefst, en in den smaek 

 der ouden : 



Phyllis ginck lest buyten spelen 

 In het midden van de Mey, 

 Lancxt de kanlen van de Ley, 

 Daer de vogels soeler qiielen, 

 Daer de yelden groender staen, 

 Met nieuw jeugdig gras belaen. 



Corydon die zag haer komen, 

 Corydon den fravslen quant 

 Van het heele Nederlant, 

 En heeft vast voor hem genomen 

 Haer te schencken zijnen sin, 

 Haer le schencken al zijn min. 



En heeft by de macht gesworen 



Van den bog' en van den schicht 



Van 't blinlsiende Venuswicht, 



Dat hy Phyllis heeft verkoren , ' 



Dal in blijlschap en in pijn 



Phyllis zou de liefsle sijn. 



Waerom soud hy haer niel minnen ? 

 Phyllis heeft et wel verdieut 

 T'hebbcn Corydon voor Trient : 

 Zy kan in volmaecktheyt winnen 

 Al der Nymphen soet aenschijn , 

 Die onlrent de Leye sijn. 



Noyt en heeft de locht geschonken 

 Harderinne, meerder goet , 

 Als zy dese Phyllis doet : 



