INEDERLANDSCHE DICHTKUNST IX BELGIE. 269 



Justus de Harduyn schreef ook eenige sonnetten in zyne IVeer- 

 lijcke liefde tôt Roosemond , waerin echter de verzen stroef zyn, om 

 dat Harduyn toen nog de verbeterde versificatie van Ymmeloot niet 

 kende. 



Een ander minnedichter, en die ook, op het voorbeeld der ita- 

 lianen, sonnetten schreef, is Johan David ïïeemsen, van Antwerpen , 

 wiens gedichten, onder den tytel van : Nederduitsche poemata , cjhe- 

 deylt in twee deeleii, gheesfeUjcke ende toereldlijclie , in 1619, te 

 Antw^erpen verschenen. Willems meent « uit onderscheidene stuk- 

 ken dezer verzameling te mogen opmaken dat de auteur, volgens de 

 gewoonte van dien tyd en even als Ilooft, eene reis door het zuiden 

 van Europa gedacn heeft, van vvaer hy den lust tôt het schryven 

 zyner sonnetten zal hebben thuis gebracht'. » De volgende, schoon 

 zeer stroeve, ode is niet zonder verdienste : 



De coel situer claere beeck 



Haeren streeck 

 Neraend' aen de gasi-liaer eruen , 

 Is behaeghlyck aen de gheii', 



Die van leên 

 Moc en mat, den dorsl doet steruen; 

 Die door liefde is ongherust, 



En svn lust 

 Vindl in altydt haer te spreken. 

 Soo dan myn liedt, liefde meldt, 



In dit velt, 

 Onder des windls coele Ireken. 

 Dit sclioon waler ouerhoop, 



Synen loop 

 Doende met een vlick'righ schvnen , 

 Sal doen eenigh onderslandl 



Aen den brandi 

 Die my geheel doet verdwvnen. 

 Jupiter, dcr Godcn vaer 



Houdt te ga'er 

 D'heraels onder syne maclile, 



' yerhandeliny , dcel II, bl. 2!34. 



