NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 273 



Uvven liist 

 Nu vry blust, 

 Slrccll cil cust , 

 Deu lijt gliebiedet ! 



Of , wil meii liever, het volgende Pastorel liedeken van Geeraert Van- 

 den Brande : 



O wf-miinlende godin 

 Als Ciprina wccrt vcrhcven; 

 Schooii, Tolmackte herdciin 

 Die mijti zicle IroosI coiil geven, 

 U gesiclit „ dal veilicht ,, eiide blicbl , 

 Mijn jeiighilich Icven. 



L.iet u schacpkens bv de mijn 

 Haer in 't groene woul verluslen, 

 Laet my lief, loi mcdecijn, 

 In uw ronde armticns riisten. 

 Laet u vce„ toi mijn wee „ van ons tnee 

 Doch niel verwuslen. 



Jont mv uwpn roode mont 

 Ecns te iiussen uyt medooghen, 

 Wanl ghv iiebl mijn hert doorwont 

 Met uw idi.xem slralend' ooghen. 

 Maghel, och ! „ wilt my doch,, gheen bedroch 

 Voor liefde toogben! 



Ick en acht op gcll noch goet, 

 Ed(ddQm noch hoogiie àlalen, 

 Thoonl mv maer een trou ghemoet, 

 Ick en sal u no\t veihilen, 

 Macr lot spijt „ dicl benijdt „ sijn altijdt 

 Tôt uwer baten. 



Denckt doch nict dat ick met lect 

 U sou lalen, lief, in Irciiren, 

 Als my een van rijckdora breet 

 Mocht nacr mijnen wensch ghebeuren ; 

 'Tschaepken teer „ sou veel eer „ met verseer 

 Het iam verbcheuren. 



Toji. XIV. 3o 



