NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 279 



Zeker liad men by ons geene meer gekénde broodwinning kunnen 

 uitdenkcn. In een -woord, het geheele leven der Heilige Familie is 

 dat Yan een vlaemsch huisgezin. Laet my hier, tôt slot, een schoou 

 liedeken van Justus De ïïarduyn by voegen. 



Maria kussende haer kindeken. 



T'sa, t'sa mijn licf, inijn herte-braecke, 

 Mijn locverlaet, immers nu dooght. 

 Dat mijnen mond cens u glienaecke, 

 Wanl 't is den w'û van die u sooght. 

 ■ Moiidcken soel ick moel u kussen, 

 Ora mijnen brand alsoo te sussen. 



De biekens cleyn op d'inckel tipkeas, 

 Haelen hun aes, en heunigh soet, 

 Van u roo-glalle suvcker lipkens, 

 In coeverheydt en overvloedt. 



Mondeken soet ick moet u kussen, 



Oni mijnen brand alsoo te sussen. 



Maer mondeken waerin ghegolen 

 Is al het geurigh niuscleiaet, 

 Wat reden ist dat ghy gheslotcn 

 Soo langhen tijdt voor my nu staet? 



Mondeken soet ick moet u kussen, 



Om mijnen brand alsoo le sussen. 



Ach ! dat ick kuss' die purper rooskens 

 Van uwc wanghskcns sonder vleck, 

 Welck ick u moeder l'aile pooskens 

 Met mijnen adem over-deck. 



Mondeken soet, ick moel u kussen, 



Om mijnen brand alsoo te sussen. 



Ach! dat ick kuss' die crollend' faairkens. 

 Die flicbelcn ' dweersch ende crom, 

 Ghelijck of doen cleyn water-baerkens, 

 U hoofdeken heel om end' om. 



Mondeken soet ick moel u kussen, 



Om mijnen brand alsoo te sussen. 



' yiiegekn , frequentalivum van rlieijen. 



