282 SLOTWOORD. 



den gebruiken werd eene sicrlykheid. Niet min dan eene geheele 

 omverwerping der bestaende orde van zaken was er toe noodig om 

 het vaderland nit dien poel van vcrbastering te redden. 



Wat de poezy betreft , deze volgde by ons , aïs overal eldcrs , de 

 wisselvalligheden der tael. Zoo lang en waer ook de tael ziiiver 

 noordsch bleef , behield de poezy het nooi'dsch karakter. Deze nam 

 ook den franschen vorm aen, naei-mate de tael onzer zuidelyke na- 

 buren veld won. 



Een' byzonderen trek zien wy alvroeg aen onze letterkunde eigen. 

 De ziicht voor oïde en godsdienst , die trouwens ten allen tyde by den 

 volkstam bestaen heeft , inoest noodzakelyk haren invloed op de let- 

 terkunde uitoefenen. Wy hebben gezien hoe 3Iaerlant zyne tydge- 

 nooten tegen de fransche lichtzinnigheid waerschouwde en lien tôt 

 deugd en godsdienst aenwakkerde. Sedert bleef het leerdicht een 

 der voornaerast beoefende sooi'ten , en een' tyd lang schier uitsluite- 

 lyk gebruikt. 



Lang door het vreemde onderdrukt, herwon eindelyk de tael hare 

 onafhauglykheid ; maer in de zuidelyke ]\edorlanden kwam weldra 

 's vreemdelings dwangjvik hacr drukkender dan ooit herknellen, en 

 de dichters , die geroepen schenen om de vaderlandsche letterkunde 

 in Bcigie eenen nog ongewonen trap van luister te doen beklimmen , 

 werden genoodzaekt hun vaderland te ontwyken , en werkten kracht- 

 dadig mede om den zetcl der ware poezy aen genen kant van den 

 Moerdyk over te brengen. Een tyd lang nog behield Belgie waerdige 

 zangers. Maer, eilaes! weldra kwam barbaerschheid hare zwarte 

 vlerken over het ontzenuwde Belgie spreiden , en gedurende eene ge- 

 heele eeuw bleef het stikdonker. Sedert is het langzamcrhand hcl- 

 derder gevvorden, en thans mogen Avy, met billyke lioop, op eene 

 gelukkige toekomst vertrouwen. Willen wy echter op een duerzaem 

 bestaen rekenen , het is tôt de volkstael dat wy ons met liefde moeten 

 wenden. Haer beoefencn en opbonwcn zal ons nit de zedelyke sla- 

 verny helpcu, waerin Avy nog gekluisterd liggen. Neen , met Frank- 

 ryk kunnen, noch mogen wy ééne lyn houden. Tusschen ons kunneu 



I 



