— 32 ^ 



bladeren, kon zeer goed aan de werking van Tylenchus deva- 

 siairix moeten worden toegeschreven. Te meer dacht ik aan 

 eene Nematoden-ziekte, omdat de zieke P/2?o;r-planten stonden 

 op een' bodem, die eerst sedert enkele jaren tot do kweekerij 

 behoorde, en waar voorheen voorheerschend rogge werd ver- 

 bouwd; terwijl het mij bekend was, dat — althans hier en daar 

 in den achterhoek van Overijsel — de zoogenoemde « reup "inde 

 rogge voorkomt. 



Het bleek echter bij nader onderzoek, dat het stengelaaltjo 

 in de zieke Phloxplanten totaal ontbrak. 



Daarentegen werden twee plantaardige parasieten op de 

 zieke planten aangetroffen. Vooreerst Sepioria Phlogis Sacc. 

 et Sjjeg., die — volgtns Frank — in Italië op Phlox paniculaia 

 werd aangetroffen; deze zwam vormt kleine, zwarte stipjes, dat 

 pykniden zijn, waarin talrijke sporen aanwezig zijn. Behalve 

 deze zwam, trof I^rof . Oudemans, wien ik omtrent de op de zieke 

 Phloxplanten raadpleegde, nog eene Leptosphaeria- soort op de 

 zieke deelen der planten aan, welke soort nog nieuw voor de 

 wetenschap bleek te zijn en, die hij L. Phlogis noemde. 

 Welke van deze twee zwammen eigenlijk de hoofdoorzaak van 

 de Phlox-ziokiQ moest worden genoemd, kon moeilijk worden 

 uitgemaakt : ieder van haar kan op zich zelve de oorzaak zijn 

 van het ziek worden en sterven der bladeren en stengels; door 

 samenwerking van de beide zwammen werden de planten nog 

 des te spoediger te gronde gericht. 



Het ligt voor de hand, dat ook bij deze Phlox-ziekte moest 

 worden aangeraden, de zieke planten te verbranden, om aldus 

 de instandhouding en de uitbreiding er van te voorkomen. 



Amsterdam, 2 April 1899. 



J. RiTZEMA Bos. 



