— 10 — 



huizen enz , staan en dat ze zich daarom verre tochten getroosten, 

 liever dan de eieren neer te leggen daar, waar de rupsen geen 

 geschikte plaatsen tot verpoppen zouden kunnen vinden. 



Waar de behoefte, om de eieren bij hooge dingen te leggen, 

 zoo groot is, zou men hiervan gebruik kunnen maken, om de 

 koolwitjes wat uit te roeien. 



Men zou daartoe aller wege de kooien, die men eten wil, 

 op het open veld moeten planten, maar bovendien zou men 

 bij huizen enz., kooien als zoogenaamde vangplanten moeten 

 zetten. 



Deze laatste worden dan later opgeofferd. Zoodra men ziet, 

 dat ze door de koolrupsen bezocht zijn, vernietigt men de plan- 

 ten, door ze op de plaats zelf onder te graven, daarbij de afge- 

 vallen rupsen niet sparende. 



Vooral zou een dergelijke maatregel dit najaar veel goeds 

 hebbon kunnen te weeg brengen ; want mogen in andere jaren, 

 wegens de koude in het najaar, veel rupsen omkomen, dit is in 

 1898 niet het geval geweest. 



Het warm weer in het begin van den herfst heeft aan de 

 rupsen meer dan voldoende gelegenheid gegeven om de winter- 

 kwartieren te bereiken. 



Krijgen we nu een zachtcn winter, dan ligt het vermoeden 

 voor de hand, dat de rupsenplaag in het volgende jaar wederom 

 buitengewoon groot zal zijn. 



Nog eenander middel, ter plaatselijke bestrijding, vindt men 

 in het volgende : 



De vlinders, in het voorjaar uit de overwinterde poppen 

 gekomen, vinden voor hun rupsen nog geen koolplanten. Bij 

 gebrek daarvan leggen ze dan ook de eieren op wild groeiende 

 kruisbloemige planten. 



Wie hiervan er veel op zijn veld heeft staan, zal dus in het 

 voorjaar een druk bezoek van koolwitjes te wachten hebben 

 en het gevolg zal zijn, dat hij meer dan iemand anders van 



