- 3 — 



In de maand October op een mooien Zondag morgen zag ik 

 bij 't genoemd kruispunt tal van rupsen dwars den rij weg over- 

 steken, blijkbaar op reis naar een rij boomen, die aan den ande- 

 ren kant van den weg stond. 



Ze konden onmogelijk anders als van hetkooleu veld afkom- 

 stig zijn en ze hadden dus om haar doelwit te bereiken een sloot 

 moeten oversteken. 



Aan de spoorbaan, dichter bij de kooien dan de boomen, 

 stond een spoorwachtershuisje en op het veld zelf een arbei- 

 derswoning. 



De vraag rees bij me op, waarom de dieren niet liever de 

 kortere wegen naar deze huisjes dan den langoren naar de 

 boomen genomen hadden. 



Ik kon niet bespeuren, dat de eerste twee meer hindernissen 

 aanboden dan de laatste en de eenige verklaring, die ik vinden 

 kon, was, dat de huisjes hun te laag waren. 



Inderdaad vond ik enkele dagen later de bewijzen, dat de 

 rupsen ver tegen de hooge stammen, ja zelfs tot halverwege de 

 takken, opgeklommen waren. Zulk een hoogte hadden ze aan 

 de huisjes zeker niet kunnen bereiken. 



Niet, dat ik zoo hoog de inmiddels verpopte dieren kon zien, 

 neen daartoe hadden ze als schutsmiddel te veel de kleur van de 

 met mos begroeide boomen. Het waren zij dekleurige hoopjes, 

 die me bewezen, hoe hoog de rupsen, na vooraf in de sloot afge- 

 daald te zijn, opgestegen waren. Zie PI. 3 b. b. en Fig. 11, B. 



Zulke gele voorwerpjes, van dicht bij gezien, lijken merk- 

 waardig veel op de cocons van zijderupsen in 't klein. 



Aan muren, boomen enz., waaraan poppen van het kool- 

 witje zitten, zoekt men ze dikwijls in den voorherfst niet te 

 vergeefs. 



Niet zelden worden deze gele rolronde voorwerpjes voor 

 eieren van de koolrups aangezien. 



Dat bleek me dit najaar opnieuw. In de plaats mijner 



