^ 47 - 



AspidioiuS'SOori en eene nauw aan deze verwante species, die 

 in Europa inheemsch is, en in Frankrijk evenzeer als in som- 

 mige streken van Zuid-Duitscliland aan pereboomen, appel- 

 boomen en soms aan pruimeboomen nauwelijks minder schade, 

 lijk wordt dan de San Joséschildluis in onderscheiden Staten 

 van Amerika. Ik bedoel Aspidiohis Pyri Lichiensi (^^ A. 

 osireaeformis Curt.), die men de oeslervormige schildbm 

 zou kunnen noemen. 



Terwijl de volwassen wijfjes van A. perniciosus gemid- 

 deld 1 m.M lang zijn en 0.08 m.M breed, zijn die van A. Pyri 

 gemiddeld 1,25 a 1,5 m.M. lang en ongeveer even breed als 

 lang. Het schild van Asp. ptemiciosiis is in het midden iets 

 hooger en heeft zelfs in het centrum een klein, lichter gekleurd 

 bultje; dat van A. Pyri heeft wèl in het midden een lichter 

 gekleurd, geelachtig plekje, maar het schild is geheel vlak. 

 Overigens zijn de beide soorten aan de kleur van het schild 

 niet met zekerheid te onderscheiden, al is dat van A. Pyri 

 gewoonlijk iets meer bruinachtig. 



Aan den achterrand van het achterlijf van Aspidiotus 

 perniciosus vindt men de volgende aanhangselen. Vooreerst 

 twee paar^o^^en, van welke de middelsten het grootst zijn; 

 deze vertoonen eene inker\ing aan den kant, die naar de twee 

 buitenste lobben gekeerd is, en veelal ook eene inkerving aan 

 haren top, dicht naar het midden toe. Het tweede paar lob- 

 ben wordt zoowel aan den kant, die naar het eerste paar toe- 

 gekeerd is, als vooral aan den buitenkant, door eene duidelijke 

 insnijding begrensd. Vervolgens vindt men aan Aveerskanten 

 van het tweede paar lobben, en wel door karakteristieke haar- 

 vormingen van deze gescheiden, drie vlak bij elkaar staande 

 ij'pischeHchaamsaa7ihangseIen , die aan hunnen rand meestal 

 ieder van twee haren voorzien zijn . (De hier bedoelde lichaams- 

 aanhangselen zijn echter bij \erschillende exemplaren zeer 

 verschillend groot; ook kunnen een of meer er van ontbreken. 



